نسخه ديگر كه قى و منش گشتن باز دارد و معده را قوى كند : بگيرند اشنه سپيد « 1 » چهل درم ، خرماى هندى چهل درم ، هر دو را اندر يك من گلاب بجوشانند تا « 2 » به نيمه باز آيد و بپالايند و بگيرند آب انار ترش و شيرين و آب سيب ترش و آب نعنع تر از هر يكى نيم من و با آن گلاب صافى بياميزند و يك من شكر برنهند و چهل عدد پوست پسته كه « 3 » به ظاهر سفال بسته بود در وى كنند با شكر بپزند و كف بردارند چون به قوام آيد « 4 » بردارند و پوست پسته را در وى بگذارند تا هر بيمارى كه از اين شربت ده درم بخورد و آن پوست « 5 » را در دهان نگاه دارد مىمزد و « 6 » بغايت نافع بود .
صفت ميبه :
طعام را بگوارد « 7 » و معده را قوّت دهد و قى باز دارد .
بگيرند آب آبى ترش پنج من ، شراب ريحان چهار من و نيم و بگيرند زنجبيل و مصطكى از هريك دو درم ، قاقله كبار و صغار و دارچينى از هريك چهار درم ، قرنفل سه درم ، زعفران سانح « 8 » چهار درم ، همه را نيمه كوفته در صرّهاى ببندند و در ديگ سنگين افكنند و بپزند تا آب به نيمه باز آيد و هر ساعت صرّه را در وى بمالند « 9 » و چهار من نيم انگبين
هامش
( 1 ) . ب : آشته سپند .
( 2 ) . ب : « به » ندارد .
( 3 ) . ب : بر .
( 4 ) . ب : آرند .
( 5 ) . ب : پوست پسته .
( 6 ) . ب : مزد .
( 7 ) . الف : بگوارند .
( 8 ) . ب : ساوح .
( 9 ) . الف : مىمالند .