- الف ] و زرنب « 1 » و زعفران و بسباسه و قاقله « 2 » و هل و جوزبوا از هر يكى دو درم ، بكوبند و بپزند « 3 » و صد و سى درم شيرهء « 4 » آمله اندر چهار و نيم من آب بپزند تا آب دو بهر « 5 » برود و بمالند و بپالايند و يك من فانيد با عسل برنهند و به قوام آرند و داروها بدان بسرشند و به چوب بيد مىجنبانند ، شربت دو مثقال .
صفت دواء المشك شيرين :
بگيرند زرنباد و درونج از هر يكى يك درم ، مرواريد و كهربا و ابريشم خام مقرّض و بسّد از هر يكى يك درم و نيم ، بهمن سرخ و سفيد و ساوج هندى و سنبل و قاقله و قرنفل و جندبيدستر و اشنه هر يكى چهار درم ، زنجبيل و دارفلفل از هر يكى دو دانگ ، مشك دانگى و اندر نسخهء ديگر دانگ « 6 » و نيم و به انگبين شهد نارسيده بسرشند ، شربت يك مثقال .
صفت مفرّح معتدل :
بگيرند كهربا پنج درم ، زعفران سه درم ، لسان الثّور ده درم ، صندل سپيد و سرخ از هر يكى سه درم ، فلنجمشك پنج درم ، بسّد « 7 » پانزده درم ، مرواريد بيست درم ، آمله شش درم ، تخم كسنى پنج درم ، « 8 » ابريشم پنج درم ، كافور سه درم ، درونج دو درم ، افتيمون سه درم ، گل ارمنى دو درم و نيم ، ساوج هندى چهار درم ،
هامش
( 1 ) . ب : قرفه .
( 2 ) . الف : هال .
( 3 ) . ب : بگيرند .
( 4 ) . ب : شير .
( 5 ) . ب : بخش .
( 6 ) . ب : دانگى .
( 7 ) . الف : بسند .
( 8 ) . ب : « تخم كسنى پنج درم » ندارد .