بخورند و اگر انجير بود كمتر خورند و اگر كبابه پيوسته اندر دهان مىدارند نافع بود و چند عدد خايهء مرغ « 1 » نيم برشت با شكر و شير و شكب « 2 » و مسكه « 3 » و سبوسات با مسكه و شكر « 4 » و لوز و جلاب و چلغوزه و تخم كتّان بريان كرده و كوفته و بيخته با شكر و مزوّرهء اسفناج و با آب باقلى و لعوق كرنب « 5 » سود دارد .
باب 17 - در « 6 » بيمارى دل :
خفقان « 7 » گرم
نشان گرمى دل بود و راحت يافتن از هواى سرد و آب سرد .
علاج : شراب سيب و شراب ترشى ترنج و شراب ترنج « 8 » و شراب صندل و شراب عنب الثّعلب و قرص كافور دهند و صندل و گلاب و كافور و آب سيب و آب آبى برنهند و اگر تب نباشد دوغ ترش با اندكى طباشير و گل ارمنى و گشنيز خشك و مفرّح سرد موافق بود . « 9 »
صفت آن : بگيرند صندل سرخ و سپيد از هر يكى دو درم ، بسّد « 10 » مغسول شش درم ، مرواريد سوده مغسول هفت « 11 » درم ، آمله چهار درم تخم كسنى دو درم ، كافور يك درم ، گل مختوم يك درم ، بنفشه
هامش
( 1 ) . ب : و غذا زرده خايه مرغ .
( 2 ) . ب : « شكب » ندارد .
( 3 ) . ب : مسكه و شكر .
( 4 ) . ب : شكر با مسكه .
( 5 ) . الف : كزشت .
( 6 ) . ب : اندر .
( 7 ) . ب : و خفقان .
( 8 ) . ب : « شراب ترنج » ندارد .
( 9 ) . ب : باشد .
( 10 ) . الف : بسند .
( 11 ) . ب : هشت .