الهى رحمِ تو بيش از گناهش * من او را آمدم پيشت به خواهش
بيامرزى گناهش را برحمت * برو بر گستر آن جاويد نعمت
پدر با مادر و با دودمانش * بيامرز و همه اهلِ زمانش
4480 و نيز آن را كه اين نامه بخواند * دعائى « 1 » زى « 2 » نويسنده رساند
بطب اندر ، ازين بِهْ من نديدم * ازيرا گفتنِ اين برگزيدم
تمّت سپرى شد اين كتاب منصورى بنظم از گفتار ميسرى حكيم بعون اللّه تعالى و حسن توفيقه بر دست ضعيفترين بندگان حق تعالى محمود تبريزى شاهنامهخوان در روز چهارشنبه سيوم ماه ربيع الاخر سنه اثنا و خمسين ثمانمأة . م . م . م . .
هامش
( 1 ) - دعائى : در نسخهء اصل ( دعاى ) .
( 2 ) - زى : سوى ، طرف .