تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 565

مساهمون:

ص٥٦٥

نكته‌ها و گوشه‌هايى از شناخت پيشآب در تب‌ها كه به بودن آن‌ها نيازى بسيار هست :

نشانه‌هاى ديگرى از پيشآب را بىنظم و ترتيب ياد خواهيم كرد . پس مىگوييم پيشآب چرك و با درخشندگى كم كه به رنگ شراب نامرغوب يا رنگ آب نخود كه در پختن آن زياده‌روى شده مانند پيشآب خانم‌هاى باردار و بيماران استسقايى و كسانى كه داراى آماس غير گرم كهنه در اندام‌هاى درونى ايشان هست . پيشآب همچون آب پنير و آب‌جو سپيد نشان مىدهد كه در آن چرك هست و در دستگاه ادرارى بيمار زخم وجود دارد . همچنين پيشآبى كه به مانند آب شسته شدن گوشت تازه خام نمايشگر آميختگى اندكى خون با پيشآب و سستى جگر است . اگر پيشآب بيمار تنها خون باشد ، به جهت پاره شدن برخى رگ‌هاى گرده است . اگر در پيشآب سنگ باشد و به همراه آن تيرگى رنگ ديده شود و بيمار دچار درد سختى در كمر شده باشد نشان‌دهنده‌ى سنگ گرده است . اگر در پيشآب سنگى باشد سپس بتوان پيشآب را زلال و صاف كرد پس سنگ در پيشآبدان پديد آمده است . پيشآب پخش شده پاشيده‌اى به مانند پيشآب الاغ ، نشاندهنده‌ى سردرد و بهم ريختگى خرد مىباشد . چنانچه تب از ميان برود و پيشآب هنوز رنگين باشد پس جگر گرم يا داراى آماس است . پيشآب پلشت و زشت در رنگ و بو و بستگى در پى آماس گرم در درون مىباشد كه بيمار از آن مىترسد و بدنبال خوب كردن آن مىافتد سپس سبب تندرستى او مىگردد . پيشآبى كه از نظر بستگى به مانند روغن باشد و يا روغن روى آن را فراگرفته ، هر دو در تب دق ديده مىشود . پيشآبى كه روى آن روغن فراوان باشد نشان‌دهنده آب شدن چربى گرده است . پيشآب سپيد آبكى با تب سخت اگر به اين‌گونه چندين روز بماند نشان‌دهنده‌ى بهم‌ريختگى خرد است و چنانچه اين بهم‌ريختگى خرد ادامه يابد نمايشگر مرگ است .
منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 565 | محمد بن زكريا الرازي / حازم بكرى صديقى