با مرهم سياه كه برگرفته از چربى و موم و روغن زيتون و زفت و بارزد است جاى گاز گرفتگى را درمان كنند . اين مرهم بهترين پماد براى گاز گرفتگى و جاى فرورفتگى چنگالها و زخمهايى است كه با پارگى و كوفتگى همراه باشد . اگر گاز گرفتگى سگ و آدميزاد از همان آغاز با اين خمير درمان شود بهبود مىيابد .
بهتر است نخست بر جاى گاز گرفتگى شير يا پلنگ يا ببر دارويى بگذارند سپس با سركه و نمك جاى آن را بشويند سپس پماد را روى آن بمالند .
گازگرفتگى سگ هار « 1 » :
در پى گاز گرفتگى سگ هار ، بيماريى بسيار سخت و بزرگ روى مىدهد ازاينرو بهتر است نشانههاى سگ هار را بهگونهاى گسترده ياد كنيم تا مردم از آن سگ بگريزند و يا به كشتن آن شتاب ورزند .
سگها بيشتر در گرماى سخت و گاهى در زمستان هار مىشوند و اگر هار شدند از خوردن و آشاميدن خوددارى مىكنند و از آب مىگريزند و اگر به آن نگاه كنند چهبسا رو به سوى مردن خواهند بود . دهان خود را باز مىگذارد و زبان آويزان از آن برون مىآيد و از دهان و بينى كف و آب ، روان است . چشمانى سرخ ، به مانند خون و سر به سوى پايين فروافتاده و گوشها آويزان و دم ميان پاها نهان شده و مانند مستان تلوتلو مىخورند و به همه مىتازند و گاز مىگيرند و ارباب خود را نيز نمىشناسند و پارس نمىكنند جز اندكى ، در هنگام پارس كردن آواى سگ گرفته و زبر مىشود چنانچه همهى اين نشانهها يا برخى از آنها در سگى يافت شود بهتر است به كشتن يا گريزاندن آن سگ روى آوريد
اگر كسى را ، اينگونه سگ گاز بگيرد ، در آغاز گاز گرفته ، گمان نمىبرد كه حال بدى را دارد و مىگويد بيش از يك گاز معمولى نمىباشد ، ولى پس از اندكى در او نشانههاى بد برانگيخته مىشد و از آب مىهراسد و آب نمىآشامد و اگر آب را ببيند به لرزه درمىآيد و چهبسا گرفتگى ( تشنج ) اندامها پيدا كند و بميرد .
از هر چيز نمناك و روان مىترسد و از آن مىگريزد تا آن كه از تشنگى بميرد . فرد هار شده ممكن است به مردم يورش برده و ايشان را گاز بگيرد و گاز گرفته را دچار
هامش
( 1 ) . داء الكلب : ن . ك نمايه بيمارىها