مىباشد كه با رگ زدن و به كار بردن روانكنندهها درمان مىشود سپس بايد به درمان دمل روى آورد .
اگر بر لبهى سوزه بافتى سخت پديد آمده باشد . بايد آن را خارش داد تا از آن خون بيايد و اگر سفتى داشته باشد بايد بريده شود و پس از آن درمان گردد . اگر آن ( سفتى ) در ژرفاى دمل باشد و همه عمق و دهانهى زخم خشكيده و نازك شده باشد در آن هنگام بهتر است ، با چرخاندن وسيلهاى به درون آن باعث خون آمدن شود سپس درمان انجام گيرد . بايد همهى بستر زخم را نيز شكافت و خاراند و درمان كرد . چنانچه نتوان همهى عمق را شكاف داد پس بايد وسيلهاى را بهگونه راست به درون آن هدايت كرد تا بتوان داروى تند را به درون فرستاد و سپس با روغن آن را درمان نمود تا بافت بد را خورده شود . پس از آن به ديگر درمانهاى لازم پرداخت .
اگر زخم دوباره دملى و چركآور شود و از آن خونابهى آبكى بيرون آيد و كهنه گشته و به درازا كشيده شود ، در ژرفاى آن ، استخوان تباه شده نيز باشد . بايد ميله را به درون زخم فروكرده و با وسيلهاى آن زخم را بررسى نمود . در اين هنگام زخم را تا استخوان بشكافيد و استخوان را بر پايه بررسى اندازهى بافت مرده ، بساييد و يا اره كنيد و يا ببريد ، سپس با دانههاى گياهى روياننده گوشت ( بافت ) نرم آن را درمان كنيد و اگر بهبود نيافت آن را بشكافيد . پس از آن با داروهاى تند و با روغن درمان نماييد تا استخوان نمايان شود ، سپس به درمانى كه ياد كرديم ، بپردازيد .
اگر زخم گنديده و بافت آن سست و بد باشد بر آن داروى تندى بگذاريد تا آن بافت خشك شود ، سپس با داروهاى روغنى آن را از ميان ببريد يا بريزانيد و يا بافت تباه شده را بسوزانيد تا فضا براى رويش بافت نو بازگردد سپس با داروهاى روغنى درمان كنيد تا بافتهاى ( پوست ) بد و خشكريشه « 1 » بيفتد و پس از آن درمان اصلى را انجام دهيد .
اگر در بالاى آن واريس باشد بيمار بايد رگ زده شود و چندين بار از روانكنندهى پختى افتيمون استفاده كنيد و برنامهى خوراكى او را درست كنيد و آنگاه به درمان
هامش
( 1 ) . خشكريشه : ن . ك نمايه واژگان ، نمايه بيمارىها