گفتار ششم روش درست گردشگرى
پاييدن گردشگران از گرمازدگى و پيامدهاى آن
كسى كه در گرماى سخت سفر مىكند ، بهتر است انباشتگى شكمبه از خوراك نداشته و شرابى در آن هنگام نخورده باشد و همچنين تهى از خوراك يا آشاميدنى نيز نباشد ، مگر آنكه خوراك او ناگواريده باشد . بهتر است اگر با شكمبه سنگين است راه نرود بلكه بيآرمد و خواب را بدرازا كشد ، تا سبك گردد و چنانچه پرخورى نكرده و اشتهاى به خوراك دارد ، اندكى خوراك ، ميانه و نزديك به كم از خوراكىهاى سردىزا خورد و فرونشانندهى تشنگى چون قريص و هلام و آبغوره و سركه و روغن زيتون و مانند اين سردىزاها را به كار ببرد . اگر خوراك اشتها نداشته باشد و فزونى گرما و تشنگى احساس نمايد ، اندكى نوشابهى تلخان همراه شكر و آب سرد بنوشد و ساعتى راه نرود تا از آن آسوده شود و كمى بيآسايد ، به ويژه اگر آب خيلى نوشيده باشد ، چون اگر در اين حالت بجنبد خوراك در شكمبه به سختى تكان خورده و نفخ خواهد كرد و گوارش بهم خواهد ريخت . چنانچه ناچار باشد ، بهتر است ، به آرامى راه برود و براى مدتى حركت تند نداشته نباشد . بهتر است ، همهى اندامها و به ويژه سر را از تابش خورشيد دور نگهدارد . به ويژه اگر راهى دراز داشته باشد . زيان دراز ماندن در راه ،