را با دستارى ، پهن محكم ببندد و از حركتهاى درازمدت پس از خوراك دورى نمايد .
به همان اندازه ورزش پيش از خوراك نگهبان تندرستى است پس از خوراك آن بيمارىزا مىباشد .
اندازهى خواب ، گاه آن ، سود و زيان آن :
گاه خواب پس از خوراك هنگامى است كه خوراك از دهانهى شكمبه پايين رفته باشد و آن زمانى است كه شخص احساس نمايد ، از پى خوردن خوراك نفخ و بادكردگى كمتر پديد مىآيد و آن سبكتر شده و به پايين رفته است . چنانچه در پايين رفتن خوراك درنگى باشد ، كمك گرفتن از پيادهروى آهسته در راستاى پايين رفتن خوراك ، بىزيان است . بهتر است از تقلا كردن بسيار و پهلوبهپهلو شدن ، دورى كند ، چون گوارش را كند ساخته و نفخ و آواى شكم را برمىانگيزاند . بايد از بالش بلند استفاده كرد به ويژه اگر خوراك از دهانهى شكمبه پايين نرفته باشد . از سودمندىهاى خواب پديد آمدن راحتى و هوشيارى و اشتهاآورى است كه آن ، فكر و انديشهى كند شده را بارور مىكند و سستى را فرومىنشاند ، گوارش را نيكو و تن را شاداب مىنمايد . زيادهروى در خواب به ويژه كسانى كه فربه و گوشتآلود هستند تن را شل و سست مىكند و بلغم را مىافزايد و آن را سرد مىنمايد . بيدارى بسيار ، حرارت تن را برمىانگيزاند و لطافت پوست را تباه و تن را خشك مىكند و به ويژه در تن لاغر بيمارىها را افزايش مىدهد . بهتر است كسى خود را بر بيدار ماندن وادار نكند ، زيرا سست و كندكننده است و نيز در صورتى كه حواس او بيدار و حركات او نيرومند ، و كارساز است ، خود را وادار به خوابيدن ننمايد .
گاه خوردن ( خوراك ) :
بهتر است هنگامى آدمى به خوردن روى بياورد كه سنگينى خوراك پيشين از ميان رفته باشد و بخش زيرين شكم سبك شده و در آن هيچگونه كشيدگى و جنبشى بجا نمانده و اشتها برانگيخته شده باشد . چنانچه اشتها برانگيخته شود ، در برابر خوردن