گفتار چهارم پاسداشت تندرستى
سخنانى كوتاه ولى فراگير در نگاهدارى تندرستى كه دربرگيرنده : پايههاى نخستين پاسداشت تندرستى است براى درستى و به اندازهى بودن جنبش ، آرامش ، خوراك ، نوشيدنىها و بيرون راندن پسماندهها و گزينش درست خانه و پيگيرى رويدادهاى بد ( پيش از آن كه بزرگتر شوند ) و توجه به خواستهاى روانى و نگاهداشت عادتها . ما درباره هركدام اينها به اندازهى آرمان خود در اين كتاب سخن مىگوييم .
اندازهى ورزش و گاه آن :
بهتر است ، ورزش پيش از خوراك باشد . هر آدمى به اندازهى عادت و نيرويش راه برود يا سواركارى نمايد كه از آن بيشتر نشود تا ورزشكار احساس خستگى و سنگينى بسيار ننمايد . پيش از آنكه سنگين شود به فورى از آن دست كشيده نشود چون موجب مىشود اثرى را نگذارد ، تا بتوان آن را برآورد كرد . ورزش بايد گونهاى باشد كه اگر پيش از خوراك به كار رفت ، حرارت غريزى را آنچنان روشن و پاك كند كه هنگام برخورد با خوراك اشتها فراوان داشته باشد و تن بسيار شاداب و چالاك گردد . بهتر است كسى كه ورزش سنگين مىكند آن را آهستهآهسته آغاز نمايد و يكباره پىها ( و ماهيچهها ) ، را با ورزش سنگين روبهرو نكند . چنانچه شكم او سنگين و آويزان باشد آن