گفتار دوم سخنانى كوتاه در شناخت آميزههاى تن و آميختگىهاى چيره بر آن و نشانهايى كوتاه و فراگير در دانش ريختشناسى
كوتاه سخنى در شناخت آميزه :
آميزهى تن از رنگ ، نرمى پوست ، قيافه ، دستمالش ، كاركرد تن ، و پسماندههايى كه از آن بيرون مىآيد شناخته مىشود .
رنگ :
رنگهاى سفيد ، تيره ، عاجى ، گچى ، سربى نشان از سردى آميزه مىباشد .
سرخى و خرمايى ، زردى و گندمگون بودن ، نشانهى گرمى آميزه است .
روشنى بسيار رنگ نشاندهندهى آبكى و كم بودن آميختگى ( خلط ) ، و تيرگى بسيار نشانهى سفتى و بسيار بودن آميختگى . « 1 » است .
هامش
( 1 ) . خلط : پيشينيان بر اين باورند كه هر ماده از تركيب چهار عنصر اوليه با اندازههاى معين ساخته مىشود كه اين چهار : هوا ، آب ، خاك و آتش است و اين چهار عنصر را چهارگونه طبيعت فرا مىگيرد : گرمى ، سردى ، خشكى و نمورى و براى هر دو گونه طبيعت يك عنصر در برمىگيرد . هوا با گرم و نمور بودن ، آب با سرد و نمورى ، خاك با سرد و خشكى ، آتش با گرم و خشكى شناخته مىشوند . اين چهار عنصر در آدمى برابر چهار آميختگى ( خلط ) قرار مىگيرد كه خون و زردآب و بلغم و تلخآب است .