عالم و عالميان حجت اللّه على الانس و الجانّ ، امام زمان - ارواحنا فداه - نعمت صحت از براى حضرت مستطاب مستمرّ و مستدام و پاينده و برقرار باشد ، إن شاء اللّه تعالى .
و اين عريضه مشتمل بر مقدمهاى و پنج فصل است .
مقدّمه
در ميان رجحان و حسن اهتمام بلكه وجوب اقدام در ارتكاب اسباب و استعمال ادويهء موجبهء صحّت بدن و سلامت مزاج و رفع امراض و اسقام و شبهه نيست كه در عامّهء امور مقدّراتى هست في الواقع و نفس الامر ؛ و ليكن ما در مقام تكليف مكلّفيم در مقام تحصيل سعادت به ارتكاب اسباب سعادت و نمىتوانم آنها را ترك نمايم و بگويم . اگر مقدر است سعيد باشيم ، خواهيم شد ، و الا نخواهيم شد ؛ و همچنين در مقام تحصيل روزى بايد در مقام تحصيل و طلب برآييم و نمىتوانيم در خانه بنشينيم و بگوييم اگر مقدّر است به ما چيزى برسد ، مىرسد و الا فلا ؛ و همچنين در مقام زراعات و تجارات مكلّفيم به زراعت و تجارت و نمىتواند صاحب ملك و زراعت و صاحب كسب و حرفت ترك نمايد و بگويد اگر زمين بايد حاصل بدهد مىدهد و ربح حاصل بشود مىشود ؛ و هكذا در مقام دفع موذيات ظاهره بايد دفع كنيم آنها را و از طريقهء عمل خارج است كه بنشينيم و موذى رو به ما نمايد و بگوييم اگر مقدّر است به ما اذيت برسد مىرسد و الا فلا ؛ و همچنين در مقام دفع اسباب مذلّت مكلّف مىباشيم كه دفع اسباب ذلت از خود نمايم و نمىتوانيم بگوييم اگر مقدّر است ما ذليل شويم مىشويم و الا فلا ؛ و هكذا در عامهء امور دنيويّه و اخرويّه عالم تقدير عالمى است جداگانه و عالم تكليف عالمى است جداگانه . ما مكلّف به عالم تقدير و تعويض