ص 49 .
شرح
( 15 ) - در كارنامهء طباخى تأليف حاجى محمد على باورچى بغدادى تأليف عصر شاه اسمعيل صفوى مكررا و مصرحا از « چينى » در همين معنى نام رفته است . ( چاپ ايرج افشار ، تهران ، 1357 ) .
( 16 ) - خلاصة التواريخ ، به كوشش دكتر احسان اشراقى . جلد دوم ، ص 521 . تهران 1358 .
( 17 ) - نگاه كنيد به ايرج افشار : قلم اندازهاى سفر ژاپن ، مجلهء يغما سال 1351 و نيز بياض سفر ( تهران 1355 ) ص 111 - 112 .
تفصيل مربوط به اين ابيات در مقالهء محققانه تورو هانداT . Hanedaآمده است نگاه كنيد به كتاب .Recueil des ouvres posthumes de Toru Haneda , Tokyo , 1958 .در سالهاى اخير دو تن از استادان ژاپنى : ت . كوروياناگى در مقالهء « اعتقاد فردوسى به سرنوشت » ( راهنماى كتاب ، 20 سال 1357 : 570 - 580 ) و خانم اميكواكادا در مقالهء « بيتى از ويس و رامين در سندى ژاپونى » ( آينده ، 15 سال 1368 : 7 - 11 ) به تفصيل دربارهء اين يادگار كهن ياد كردهاند . اين سند در كيوتو نگاهدارى مىشود . اهميت آن براى ما از اينروست كه چهار بيت شعر فارسى نوشته بر آن ( متعلق به سال 1217 ميلادى ) به خط فارسى ايرانيانى است كه در كشتى جاى گرفته در بندر زيتون با راهبى ژاپونى به نام كيوسى ( 1189 - 1268 ميلادى ) آشنا مىشوند و راهب مذكور از آنان مىخواهد تا در دفترش يادگارى به خط سرزمين خود بنويسند و آنها آن ابيات را مىنويسند . تاكنون رباعى مندرج در آن يادگارى شناخته نشده است كه از كدام شاعرست . اما بيت اول ( از مثنوى ) با تفاوتى شباهت به بيتى از ويس و رامين دارد و مناسبت اين تشخيص را خانم اكادا در مقالهء خود آورده است . بيت ديگر زير آن با مختصر تفاوت از شاهنامهء فردوسى است . براى تفصيل به مقالههاى كوروياناگى و اكادا مراجعه شود .
( 18 ) - از نوهاش كوائچى هاندا كه از ايرانشناسان ژاپن است براى فرستادن عكس از آن صفحه سپاسگزارم .