درّاج ( 12 ) : پرندهاى زيبا مانند تذرو ، از تيرهء ماكيان .
رخوت ( 76 ) : سستى .
رزانت ( 55 ) : بردبارى و صاحب وقار گرديدن .
زمرد سوده ( 57 ) : كنايه از بنگ .
زنبورك ( 59 ) : نوعى توپ كوچك كه آن را به شتر مىبستند ، كمانى آهنين و نوك تيز .
سدّه ( 58 ) : درگاه ، پيشگاه .
سرادق ( 54 ) : خيمه ، سراپرده .
سوف ( 71 ) : يعنى زود باشد .
سيورسات ( 51 ) : مجموع غله و خوراك لشكريان و علوفهء اسب و ديگر حيوانات .
شبخوان ( 64 ) : شبيخون زدن .
شتوى ( 12 ) : منسوب به شتو ، زمستانى ، در مقابل صيفى .
شمخال ( 60 ) : قسمى تفنگ زمخت و سنگين ابتدايى قديمى نظير خاندار .
صقع ( 39 ) : ناحيه .
صيفى ( 12 ) : منسوب به صيف ، تابستانى .
ضراعت ( 52 ) : فروتنى نمودن .
عنيف ( 82 ) : سختگير .
عيّوق ( 39 ) : نام كوكبى از قدر اوّل در صورت ممسك الاعنه .
غربالبند ( 18 ) : كولى .
غربتى ( 18 ) : كولى .
غلوا ( 58 ) : از حد درگذشتن .
غموم ( 82 ) : ( جمع غم ) ، اندوهها .
فحل ( 74 ) : مرد با كفايت و صاحب ، اسم مفرد فحول .
فرس ( 39 ) : اسب تازى .
قبض ( 68 ) : ( قبذ ، قبوز ، قپوض ، قپوس ، قبوز ، قبس ) نوعى توپ كه خط گلولهء آن منحنى است ، گلوله توپ و خمپاره .
قرشمال ( 18 ) : كولى .
جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — صفحة 87
مساهمون: نصيرى
ص٨٧