قرنفل ( 27 ) : گياهى يك ساله با برگهاى كشيده و نوكتيز كه گلهايش معمولا قرمز يا صورتى است .
قشلامشى ( 4 ) : كوچ به سرزمينهاى گرم در زمستان .
قمع ( 74 ) : سركوب كردن .
كره ( 76 ) : كراهت ، نفرت .
كرّمان الجنّه ( 73 ) : مثل انار بهشت .
كغارك ( 6 ) : قارچ .
كمول ( 81 ) : كمال ، انجام يافتن و تمام شدن .
كنار : گياهى از تيرهء عنابها كه برگهاى كوبيدهء آن به نام سدر در استحمام مصرف مىشود .
كنكاش ( 65 ) : مشورت .
كوتوال ( 62 ) : قلعهدار ، نگهبان قلعه .
كور ( 24 ) : گياهى است خارناك كه در دواها به كار برند ، كبر نيز گويند .
كهور ( 12 ) : درختى است كه در جنوب ايران ، در جنگلهاى جيرفت و نرماشير و شهداد و كرمان و بندرعباس بسيار مىرويد و در خوزستان كمتر يافت مىشود ، چوب آن صنعتى باشد .
گور رفت ( 48 ) : درگذشت .
مانكجى ( 36 ) : « مانك » به لغت گجراتى ياقوت را گويند و « جى » آقا را .
مالوجهات ( 45 ) : خراج .
متكاثر ( 44 ) : بسيار .
متوجّهات ( 48 ) : مالياتى كه به عهده كسى يا كسانى قرار مىگيرد .
مثال ( 45 ) : فرمان پادشاهى و مطلق حكم .
محفه ( 55 ) : نوعى از عمارى ، كجاوه .
مخلّف ( 81 ) : باقى گذاشته ، اموالى كه از ميت مانده باشد .
مخيّم ( 68 ) : محل برپا كردن خيمه ، خيمهگاه .
مستمال ( 55 ) : راضى كرده .
مسوّده ( 82 ) : نوشته شده .
مشحون ( 71 ) : پرشده .
مصاف دادن ( 45 ) : جنگ كردن .
جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — صفحة 88
مساهمون: نصيرى
ص٨٨