مطبقه ( 77 ) : تب ، تب دايم كه در شبانهروز پيوسته باشد و خنك نگردد .
مطمور ( 21 ) : ويران ، غير مسكون .
مظاهرت ( 50 ) : پشتگرمى
مكحول ( 42 ) : كنايه از كورى است .
مواضعه ( 54 ) : هم عهد شدن .
موكول ( 44 ) : واگذار شده .
منجوق ( 39 ) : چتر و مهره بر سر علم .
ميرپنج ( 75 ) : مقام لشكرى ، بالاتر از سرتيپ و پايينتر از اميرتومان .
نتاج ( 56 ) : نسل ، نژاد .
نزل ( 39 ) : به معناى هديه و بخشش .
نسوان ( 38 ) : جمع نساء .
نكول ( 64 ) : خوددارى كردن ، روگردانى .
وساده ( 41 ) : تكيهگاه ، مسند ، تخت ، اورنگ .
هادم اللذّات ( 47 ) : هادم : شكننده و خرابكنندهء بنا ، كنايه از مرگ و لقب عزرائيل است .
هدف ( 67 ) : نشانه .
هفت واد ( 7 ) : نام شهريارى است كه در دورهء اردشير ساسانى در سواحل خليج فارس حكمروايى مىكرد و ظاهرا محل استقرار وى بم بوده است .
هيون ( 63 ) : قاصد و شترسوار .
ياسا ( 73 ) : به تركى مغولى به معنى سزا و كشتن و قانون و قاعده آمده است .
ياقوت تر ( 57 ) : كنايه از شراب است .
يراق ( 44 ) : سلاح ، اسلحه سپاه مثل شمشير و سپر و تير و كمان .
ياور ( 75 ) : درجهء نظامى است كه سابق در ارتش معمول بود و به جاى آن كلمهء سرگرد به كار مىرود .
يرليغ ( 44 ) : تركى جغتايى فرمان سلطان .
يساول ( 54 ) : سوارى كه ملازم امرا و رجال بزرگ باشد .
يوزباشى ( 74 ) : فرمانده صد تن ، اصطلاح نظامى است .
جغرافياى بلوچستان ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: نصيرى
ص٨٩