از زخم و دُمل بيرون آيد ) .
زِكام
zekam
: زكام .
زَلَر
zalar
: ضرر .
زَلَر دَادِه [ ن ]
zalar dade [ n ]
: ضرر دادن ( غذايى كه موجب آزار و بروز ناراحتى گردد ) .
زَلَرزده [ ن ]
zalar zade [ n ]
: ضرر زدن ( ضرر زدن خوراكى و غذا و . . . ) .
زَلوُ [ ر ]
zalu [ r ]
: زالو .
زَلُو اندَاخته [ ن ]
zalu endaxte [ n ]
: زالو انداختن ( روى زخم براى آنكه خون و چرك آن را بمَكد ) .
زِمار
zemar
: گازى كه از زغال نيمسوخته و آهك برمىخيزد .
زِمَارى
zemari
: كسى كه او را از گاز زغال گرفته باشد .
زِمه
zeme
: زمه ( زاج سفيد ) .
زِمه زَده [ ن ] :
zeme zade [ n ]
: زمه زدن ( براى دفع چشم زخم ) .
زنجفيل
zanjafil
: زنجبيل ، زنجفيل ( براى دفع تُرش معده ) .
زَنُوكّى
zanukki
: زنكى ( داروهايى كه زنان تجويز مىكنند . نك : دَوا زنوُكّى ) .
زوُرَك
zurak
: كورك ( دمل كوچك ) .
زِيتوُ [ ن ]
zeytu [ n ]
: زيتون .
زِيچ
zeyc
: زاج ، زائو .
زِيچُا [ ن ]
zeyco [ n ]
: زايمان .
زِيچناك
zeycnak
: زائوئى كه از ترس يا علّتى ديگر آسيب ديده باشد .
زِيچى
zeyci
: زايويى كه از بيمارى و مشكلات زايمان آسيب ديده باشد .
زِيده [ ن ]
zeyde [ n ]
: زاييدن .
زيره :
zire
: زيره .
س -
s
سِاب
seb
: سيب .
سَابُنده [ ن ]
sabonde [ n ]
: ساباندن .
سَابوُ [ ن ]
sabu [ n ]
: صابون .
سَابوُنى
sabuni
: صابونى .
سَابيده
sabide
: سابيده ، ساييده .
سَالَب
salab
: ثعلب .
سَالِم
salem
: سالم .
سَبرِ زرد
sabre zard
: صبر زرد ( شيرابهء سفت و غليظ شدهاى كه از گياه " صبر " به دست مىآيد ) .
سَبوُس
sabus
: سبوس آرد گندم يا جو .
سِپِستُا [ ن ]
sepesto [ n ]
: سپستان ( براى درمان اسهال و ناراحتىهاى دستگاه تنفّس ) .
سِدر
sedr
: سدر .
سُدّه
sodde
: گرفتگى صدا بر اثر سرماخوردگى .
سَرخاش [ ك ]
sarxas [ k ]
: تكسرفه . نك :
خاش [ ك ] .
سَرخُف [ ت ]
sarxof [ t ]
: سرخفت ( نوعى آغوز و فلهء گاو ) .
سُرخَك
sorxak
: سُرخك .