تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اقليم پارس ( فارسى ) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
محل بقعه همانطور كه فرماندار وقت كازرون ( جناب آقاى خواجه نورى ) مرقوم داشته بودند در دو كيلومترى قصبهء نورآباد كنار جادّهء كازرون بخوزستان واقعست - ضمنا بقعهء نامبرده مشتمل بر دو زيارتگاه و دو امامزاده مىباشد كه متّصل به يكديگر است - گنبد سنگ و گچى بلندتر برفراز حرم امامزاده علاء الدين كه او را فرزند امام هفتم ( ع ) ميشناسند قرار دارد ( شكل 196 ) بالاى سردر آن لوحهء سنگى به طول يا ارتفاع 42 سانتيمتر و عرض 33 سانتيمتر نصب است كه كتيبه‌اى بخطّ ثلث برجسته بر آن نوشته‌اند و آنچه از كتيبهء مزبور خوانده شد بشرح زير نقل ميگردد : در لوى ئيل سنهء 1025 رفعت‌پناهى . . . . . . . فخر الدين ملك احمد و خواجه . . . . . عليشاه ابن المغفور خواجه حسين شاه فهليانى عمارت امامزاده معصوم مظلوم شاهزاده علاء الدين فرمود . . . . بدينقرار بقعهء شاهزاده علاء الدين كه گنبد بلندتر مربوط به آنست در سال 1025 هجرى كه مقارن با هنگام سلطنت شاه عبّاس كبير مىباشد بنا گرديده يا تعمير شده است ولى درب آهنين كه در كتاب آثار عجم از فولاد معرّفى گشته است و در صفحات 132 و 135 متن كتاب بدان اشاره شد و نام آن را به مجموع بناى هردو امامزاده داده‌اند به بقعهء شاهزاده علاء الدّين تعلّق ندارد بلكه مربوط به امامزادهء متّصل به بقعهء شاهزاده علاء الدّين مىباشد كه مدفن خواهر شاهزاده علاء الدّين و از دختران امام هفتم معرّفى شده است و گنبد بلند ندارد بلكه پوشش ضربى يك طبقه داشته درب آهنين مورد ذكر بر مدخل آن نصب است و بر لوحهء سنگى بالاى درب مزبور كه قسمتى از آن در شكل 197 نمودار مىباشد كتيبهء جالب توجّهى در ده سطر بخطّ ثلث برجسته مرقوم رفته تا حدّى كه نگارنده موفق به خواندن آن شدم به شرحى است كه نقل ميگردد :
اقليم پارس ( فارسى ) — صفحة 394 | محمد تقى مصطفوى