« در ايام دولت جناب عدل كيش امير رعيتپرور مرتضى ممالك اسلام بهرام زمان افتخار و مرزبان جهان آية عنايت يزدان اثر رحمة رحمان علاء الدوله والدين امير فرخ بهادر خلد الله ايام دولته ادام على المسلمين ظلال نصفته اين عمارة كه مشهد فروزان مشهور است و مرقد معطره و مضجع منورهء مهد عصمت ام المؤمنين بنت الامام المعصوم موسى الرضا رضى الله عنهما است فى تاريخ شهور سنهء احدى و سبعين و سبعمائه از فواضل صدقات عميمهء آن عالى جناب معدلة شعار تجديد يافت .
چون كام جاودان متصور نميشود * خرم كسى كه زنده كند نام جاودان »
از كتيبهء بالا برميآيد كه بقعهء متّصل به شاهزاده علاء الدّين در سال 771 تجديد ساختمان گرديده و بدينقرار بناى كنونى آن بيش از دويست و پنجاه سال قديمتر از بقعهء شاهزاده علاء الدّين است - درب آهنين مورد ذكر نيز به نظر ميرسد مربوط بحدود همان سال يعنى نيمهء دوّم قرن هشتم هجرى باشد و اگر آن را بشرح مذكور در كتاب آثار عجم ( صفحات 132 و 135 متن كتاب ) متعلّق به سپيدز بدانيم باز هم تصوّر نميرود قدمت آن از قرن هشتم هجرى بيشتر باشد .
محوّطهء داخلى بقعهء درب آهنين مشتمل بر حرم هشتضلعى نسبتا وسيعى است كه هرضلع آن از يك طاقنما يا شاهنشين نسبتا عميقى تشكيل ميگردد و بدينلحاظ از نظر فنّ معمارى و نكات ساختمانى بناى مستحكم و استوارى بشمار ميرود و مدفن منسوب به دختر حضرت امام هفتم ( ع ) در شاهنشين جانب قبلهء آن قرار دارد كه بر دهانهء آن نردهء چوبى بسبك معروف به جعفرى نصب و پردههائى بر جلو آن آويزان است ( ش 229 ) .
ضمنا كتيبهء مزبور بعلّت اينكه به زبان فارسى و مورّخ بسال 771 هجرى است از كتيبههاى نادر متن فارسى در ابنيهء تاريخى قرن هشتم بشمار ميرود و ذكر كلمهء بهادر پس از نام امير فرّخ هم نكتهء قابلتوجّه و شايستهء بررسى و امعاننظر مىباشد و مىرساند عنوان بهادر كه در كتيبههاى مربوط به سلسلههاى مختلف سلاطين ايران در قرن نهم هجرى و پس از آن هم در دوران صفوى پس از نام پادشاه ذكر ميگرديد در قرن هشتم هجرى نيز معمول و متداول بوده است .