موجود است و معلوم مينمايد كه در زير خاكهاى انباشته شده در آن ايوان سنگهاى قبر ديگرى نيز وجود دارد . « 1 »
14 - راههاى باستانى فارس
در شهريورماه 1339 نسخهء فصلى از كتاب راهسازى « 2 » تأليف دانشمند گرامى جناب آقاى مهندس احمد حامى استاد دانشگاه طهران از طرف مؤلف ارجمند آن بدست نگارنده رسيد كه در آن راههاى قديمى ايران مذكور گشته ضمنا بديننكته اشارت شده است كه « باوجود تغيير مراكز قدرت در طول تاريخ ايران اهميت راهها نيز تغيير كرده است ، با اين حال مسير شاهراهها تقريبا ثابت مانده و امروز هم اساس طرح شبكهء راههاى ايران است . . . »
در ابتداى فصل مزبور راههاى منشعب از همدان را ذكر نمودهاند و قسمت بعدى مربوط بر راههاى باستانى فارس است كه بشرح زير عينا نقل ميگردد :
« دويّم - راههاى منشعب از پازارگاد و تختجمشيد و شيراز .
« 1 - راه غربى : از تختجمشيد پس از عبور از رود كر بحدود بيضا و گويم و از آنجا در امتداد آب فهليان به ارجان ( نزديك بهبهان ) و شوش ميرفته است .
« 2 - راه جنوبغربى : از شيراز به كازرون و از آنجا به بندر بوشهر و بندر گناوه متّصل ميشده است .
« 3 - راه جنوبى : از شيراز به فيروزآباد ( گوريا جور سابق ) ميرفته و از آنجا به بندر سيراف ( حدود طاهرى امروز ) منتهى ميگشته است .
« 4 - راه جنوبشرقى : در نزديك سدّ بهمن در كوار از راه جنوبى جدا شده پس از گذشتن از آبادشاپور ( علىآباد امروز ) و فسا و داراب گرد و طارم به بندر عبّاس ميرفته . از آبادشاپور و فسا يك شعبهء اين راه از طريق جهرم و لار به بندر لنگه متّصل ميشده است .
هامش
( 1 ) در گزارش آقاى راد ( بسال 1315 ) ذكر شده است كه در خارج بقعه پنج سنگ قبر است كه از قرن هشتم و نهم هجرى مىباشد كه هركدام از آنها داراى حجارى بسيار ممتاز و خطوط زيباست .
( 2 ) - چاپ طهران - 1337 شمسى