بوسيلهء نقّاشى مرمّت شده است ، ( ش - 207 ) كتيبههاى محراب به خط ثلث سفيد بر زمينهء لاجوردى و مشتمل بر آيات 78 تا 83 سورهء مباركهء اسراء ( سورهء 17 كلام اللّه مجيد ) و آيهء 127 سورهء بقره ( سورهء دوّم كلام اللّه مجيد ) مىباشد .
سه سنگ قبرى كه داخل بقعه است سنگ قبر اوّلى ( از طرف جنوب ) قديمتر از دو ديگر بوده بنام شيخ زين الدّين على خليفه است و كتيبهء جانب مغرب سنگ كه طرف بالاى سر باشد به زبان عربى مشتمل بر القاب مرسوم زمان و تاريخ وفات شيخ ( روز شنبهء 15 شوّال سال 790 هجرى ) است و بر روى سطح بالاى سنگ و جوانب ديگر آن اشعار فارسى متعدّد مناسب با سنگ مزار مرقوم داشتهاند كه در نامههاى مشروح آقايان سامى و بصيرى نقل گرديده است و ذكر آنها بيرون از حوصلهء اين كتاب خواهد بود .
سنگ قبر دوّم كه در وسط دو سنگ قبر ديگر قرار دارد بنام حاجى خليفه بوده اضلاع شمالى و جنوبى آن حاوى دو بيت عربى و سطح بالائى سنگ مشتمل بر اشعار فارسى است و بر جانب غربى يعنى طرف بالاسر جملهء عربى حاوى القاب و تاريخ وفات حاجى خليفه ( ربيع الاوّل سال 807 هجرى ) را نوشتهاند .
سنگ قبر سوّم كه در طرف شمال دو سنگ قبر ديگر واقعست درون خاك فرو رفته چيزى از آن معلوم نيست در گزارش آقاى راد بنام على خليفه معرّفى گرديده و تاريخ آن باستناد تاريخ مذكور بر تزئينات كاشيكارى بقعهء 854 هجرى تشخيص داده شده است و تاريخ كاشيكارى مزبور طبق گزارش آقاى راد ( مورّخ 22 ديماه 1315 ) « از روى كاشى معرّقى كه در بالاى سر قبر على خليفه به كار رفته و خوشبختانه سالم مانده است تعيين ميگردد كه مينويسد فى الثّانى من شهر اللّه الاصبّ رجب المرجّب سنة اربع و خمسين و ثمان مائه »
در طرف جنوب بنا ايوانى بوده است كه با ستونهاى آن به سبك پاستونهاى ساختمان قبر شيخ يوسف در سروستان و با پاستونهاى ايوان خداخانهء مسجد جامع عتيق شيراز شبيه است و يك سنگ قبر قديمى ديگر با خطّ ثلث عالى در همان ايوان
اقليم پارس ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: محمد تقى مصطفوى
ص٣٦٠