معروف است كه قلعهء مزبور درى از فولاد داشته و آن در اكنون در امامزادهء درب آهنين نصب است و قبلا هم به اين موضوع اشاره شد .
غير از آثار فوق آثار تاريخى ديگرى هم در اين قسمت وجود دارد كه توضيح دربارهء آنها محتاج تحقيقات و كاوشهاى علمى است و در اين مختصر نميتوان دربارهء آنها بحث نمود و اجمالا از ممسنى بجانب شرق و كمى هم بجانب شمال با پيمودن راه كوهستانى بسيار دشوار به اردكان ميرسند و چون پس از آن به سمت جنوبشرقى روند به گويم و شيراز ميرسند و اين خطّ سير مانند ساير نواحى سرزمين باستانى فارس نشانهها و آثار وقايع و حوادث تاريخى و زندگى مردم ايران را در ادوار مختلف گذشته دربر دارد چنان كه باستانشناس فقيد انگليسى سراورل استين
( A . Stein )
در روزهاى آخر آبان و اوايل آذر 1314 كه به منظور تحقيق دربارهء جادّهء بين تختجمشيد و شوش از شيراز باردكان ميرفت در تپّههاى مختلف واقع در سمت جنوبشرقى اردكان گمانههائى زد و مهمترين اين تپّهها تل گرد بود كه قطعات سفال منقوش شبيه آثار تل باكون در آنجا بدست آورد ، بنابراين نواحى واقع در مغرب شيراز كه اردكان در شمال و كازرون و نورآباد و فهليان در جنوب و جنوب غربى آنها واقع ميگردد نيز بنوبهء خود شايستهء انجام تحقيقات علمى و باستانشناسى خواهد بود .
اينك از نورآباد بجانب شمالغربى توجّه نموده بذكر آثار تاريخى فهليان مىپردازيم :
ويرانههاى عهد هخامنشى
فهليان به مسافت 74 كيلومترى شمالغربى كازرون واقع گرديده از نورآباد به آنجا در حدود 12 كيلومتر است ، چون از نورآباد بفهليان بروند و از فهليان به آبادى بنام جنجان يا جنجن در شش كيلومترى مغرب فهليان عزيمت نمايند پس از آبادى اخير به آبادى سر بيشه و از آنجا بقلعه نو و سپس بآبادى