كه مربوط بدوران هخامنشى مىباشد و مانند ستونهاى ديگر عهد هخامنشى اطراف بدنهء آن به تركهاى باريك مقعّر كه طرح قاشقى ناميده مىشود مزيّن است .
قطعات سرستون از همين نوع سنگ در تختجمشيد بدست آمده يك پايه ستون از همان نوع نيز در ويرانههاى شوش پيدا شده است . وجود قطعه ستون مزبور در فيروزآباد يا بالاده با توجّه به كشف بناى هخامنشى در تل حكوان فرمشگان اين احتمال را پيش ميآورد كه در حولوحوش فيروزآباد يا بالاده نيز بناى ديگرى از هخامنشيان و احيانا يكى از منزلگاههاى بين تختجمشيد و شوش وجود داشته است و با ملاحظهء نقشهء فارس و در نظر گرفتن مسافات بين تختجمشيد و قصر ابو نصر و تل حكوان و فيروزآباد و بالاده و موقعيّت محلهاى مزبور اين احتمال تأييد ميگردد و دور نيست با يك تفحّص و كاوش بيشتر اطّلاعات قطعى دراينباره حاصل آيد .
آتشگدهء بزرگ جره
چارطاقى بزرگ جره كه بمناسبت نام بلوك جره بدين نام خوانده مىشود در تاريخ نوزدهم ديماه 1317 ذيل شمارهء 312 بنام آتشگدهء جره در فهرست آثار ملّى ايران بثبت تاريخى رسيده است . اين چارطاقى بيرون آبادى بالاده در جانب شمالشرقى آن بر فراز بلندى مشرف برودخانهء جره ساختهشده تمام آن از سنگباد بر و ملاط گچ است ( ش 176 ) . در ازاى هر پهلوى آن بيش از 14 متر مىباشد ( ش 177 ) و از وجود بقاياى ساختمانى زياد بالاى بلندى مزبور معلوم ميگردد كه در زمان قديم در آنجا شهرى وجود داشته است .
اين آتشگده يكى ديگر از پنج آتشگدهايست كه مهر نرسى در نقاط بين كازرون تا فرّاش بند بنا نموده است و چون نام و آثار اين وزير معروف مكرّر در اين كتاب ذكر گرديده و باز هم ذكر خواهد شد لذا مناسب ميداند مطلبى را كه دربارهء اين شخص و آثار او در كتاب وضع ملت و دولت و دربار دورهء شاهنشاهى ساسانيان از طبرى نقل شده است ذكر نمايد ، در كتاب مزبور چنين مينويسد : « طبرى مطلب مفيدى دربارهء مهرنرسى بزرگ فرمذار و اهل بيت او دارد . اين مرد در رستاق