دشتبارين و رستاق جره ابنيهء رفيعه بنا كرد و آتشكدهاى در ديه آبروان ساخت كه چند قرن پس از انقراض ساسانيان هنوز به پا بود و بنام بانيش مهر نرسيان ناميده ميشد ، در نزديكى قريهء آب روان چهار ديه ديگر آباد كرد و در هريك آتشگاهى قرار داد يكى را مخصوص به خود كرد و « فراز مرا آور خذايا » ناميد . سه آتش ديگر را زرواند اذان و كارداران و ماگشنسپان ناميد بنام سه نفر برترين فرزندانش زروانداذ و كاردار و ماگشنسپ كه ايشان را براى سه كار از اعمال بزرگ مملكتى تربيت كرده بود . در همين ناحيه سه باغ ترتيب داد در يكى 12 هزار اصله نخل و در يكى 12 هزار اصله زيتون و در يكى 12 هزار سرو كاشت و تمامى اين ديهها و باغها و آتشگاهها تا قرن سوّم هجرى با حسن حالات هنوز باقى و در دست قومى از پشت او بوده است » « 2 »
باتوجّه به نوشتهء بالا معلوم مىشود مهرنرسى در ناحيهء دشتبارين و جره پنج آتشگده ساخته است كه به نامهاى مهرنرسيان و فرازمرا آور خذايا و زروانداذان و كارداران و ماگشنسپان خوانده شده است از اين پنج آتشگده يكى چارطاقى است كه در ده كيلومترى كازرون كنار راهى كه از كازرون به جره و فرّاشبند ميرود واقع مىباشد و شرح آن گذشت و دوّمى چارطاقى بزرگ بيرون بالاده است كه فوقا توضيح گرديد و بمسافت قريب 55 كيلومترى كازرون واقع مىباشد . ناگفته نماند كه قصبهء جره بمسافت قريب 12 كيلومتر پائينتر از بالا ده است كه براى رسيدن بدان بايد از رود جره عبور كرد و نام آتشگدهء جره باعث اين اشتباه نبايد بشود كه چارطاقى فوق در قصبهء جره واقع باشد ، اكنون بذكر آتشگدهء سوّم ميپردازد :
آتشگدهء تون سبز
چون از بالا ده به طرف جنوب روند يعنى از رود جره گذشته قصبهء جره را
هامش
( 2 ) نقل از كتاب وضع ملت و دولت و دربار شاهنشاهى ساسانيان تأليف پرفسور آرتور كريستنسنProf . A . Christensenترجمه و تحرير آقاى مجتبى مينوى چاپ طهران 1314 صفحه 36