مزبور از نزديك يا لااقل عكس آن مىباشد . چند فرسخ پائينتر يعنى جانب جنوب تخت سنگ مزبور چند حفره بر سنگ نمودار است كه مردم به آن سم دلدل ميگويند . « 1 »
7 - جادهء عهد ساسانى بين فيروزآباد و خليجفارس
آقاى پروفسّور واندنبرگ ضمن گزارش مربوط به مسافرتش در زمستان 1338 كه طىّ توضيحات مربوط به لار و نواحى مجاور آن بدان اشاره كرديم چنين مينويسد : « . . . . توانستيم جادّهاى از عهد ساسانى را كه مستقيما از فيروزآباد بخليج فارس ميرفت و از كنار سياه « 2 » و دهرام و مياندشت و دزگاه و جم به طرف بندر طاهرى امتداد مىيافت طى نمائيم .
« اين راه به طول 250 كيلومتر بوده فقط بوسيلهء قاطر ميتوان بدان رسيد . . . . .
هنوز در برخى محلهاى آن سنگفرش قديمى كه در صخرهء كوهستان تراشيده شده است وجود دارد و از وسط كوهستانها گذشته درّههاى كنار سياه و دهرام و ميان دشت و جم را قطع مىكند . . . .
« . . . . اين جادّه تا قرن دهم ( قرن چهارم هجرى ) و تا هنگام سقوط بندر سيراف كه ويرانههاى آن نزديك بندر طاهرى واقع است راه تجارتى بود . اهميّت اصلى اين جادّه براى تاريخ عهد ساسانى خصوصا از نقطهءنظر اقتصادى شايستهء توجّه مخصوص است . زيرا بوسيلهء آن ارتباط تجارت از راه دريا با داخل كشور تأمين ميگشت . »
عكسى از يك قطعه نمونهء اين جادّه ضمن تصاوير آخر كتاب از نظر خوانندگان عزيز ميگذرد ( ش 173 )
هامش
( 1 ) اطلاعات راجع به تختهسنگ قدمگاه و سم دلدل توسط آقاى على اكبر بصيرى مدير كتابخانهء ملى فارس بدست آمده است .
( 2 ) كنار بضم كاف نام پارسى سدر و درخت سدر است كه در خاك فارس بسيار معمول و مصطلح مىباشد .