سپس خود بطور مستقيم ولى با عرض مراسله جريان امر را بفرماندهى اطلاع داد .
جواب داده شد بشما چه مربوط است . عرض شد طبق تشكيلات كشور شاهنشاهى مسئوليت امور فرهنگى آذربايجان بعهدهء اينجانب محول است . پاسخ رسيد كه از چه لحاظ اين عمل معيوب و ناموزون است . جواب نوشته شد گذشته از اينكه مخالف با انتظامات كشور بوده آن هم در شهرى مانند اردبيل كه عنوان بندرى و مرزى دارد ، مخصوصا اين نكته قابل يادآورى و توجه است كه براى افتتاح چهل باب دبستان پيدايش معلّم اقدم و الزم از تهيهء اثاثيه و تعيين محل است . چون از مكاتبات نتيجهء مطلوب حاصل نشد جريان را با رمز بوزارت فرهنگ گزارش داد . چنين جواب رسيد . اقدام شد از نتيجه مسبوق مىشويد . پس از سه چهار روز اطلاع يافت كه به تمام قسمتها اكيدا قدغن شده است كه به كلى مداخلات را متروك دارند . ناگفته نماند كه تا وصول دستور مركز مبلغى در اردبيل اخذ و چند عدد نيمكت نشيمنى اطفال ساخته شده بود . » .
بارى مدرسهء احمديه كه اولين مدرسهء دولتى در اردبيل بود بعدها تغيير نام داده بنام مدرسهء « نمره يك » خوانده شد زيرا دو مدرسهء ديگر نيز با بودجهء دولتى تأسيس يافت و آنها هم بنامهاى نمره دو و نمره سه معروف گرديدند . بااينحال در سال 1312 خورشيدى مدرسهء نمره يك بنام « سنائى » ، مدرسهء نمره دو بنام « سعدى » و نمره سه بنام « انورى » نامگذارى گرديد .
مدرسهء سنائى تا سال 1301 دبستان ششكلاسهء ابتدائى بود . در آن سال اجازهء تشكيل كلاسهاى دبيرستان نيز بدان داده شد ولى چون دورهء دوم متوسطه نداشت آن دسته از فارغ التحصيلان آن ، كه مايل بادامهء تحصيل بودند بناچار عازم تبريز و تهران مىشدند معهذا جمع زيادى از دانشآموختگان بااستعداد آن كه بر اثر عدم امكانات مالى قادر برفتن نبودند در اردبيل ماندگار مىگشتند .
چون طبق نظر علماى تربيتى ، اختلاط دانشآموزان دبستان و دبيرستان در يك محيط مناسب نمىباشد از اينرو در سال 1315 دورهء دبيرستان از دبستان سنائى مجزا گرديد و به صورت مدرسهء مستقلى بنام دبيرستان صفوى درآمد . اين دبيرستان در سال 1318 بعمارت مخصوصى كه از محلّ بهاى طلاهاى بقعهء شيخ صفى الدين ساخته شده
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 216
مساهمون: بابا صفرى
ص٢١٦