تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 1

مساهمون:

ص١

گفتار نخست يك نظر اجمالى دربارهء جغرافياى اردبيل

موقعيّت جغرافيائى شهر اردبيل و كوههاى اطراف آن

شهر اردبيل ، كه قرنهاى متمادى مركز آذربايجان و مدتى پايتخت ايران بوده است ، در حال حاضر مركز شهرستانى است در شمال شرقى آذربايجان ، كه بقول جغرافيانويسان در 38 درجهء عرض شمالى و 48 درجه و 2 دقيقهء طول شرقى « گرينويچ » « 1 » قرار دارد و فاصلهء آن تا مرز شوروى در حدود بيست كيلومتر مىباشد . اين شهر در فلات دايره شكلى ، در جنوب غربى درياى خزر و بين دو رشته‌كوه « سبلان » و « باغرو » واقع شده و ارتفاع آن از سطح دريا 1263 متر است . كوه باغرو ، كه كوههاى طالش نيز خوانده مىشود ، امتداد سلسلهء جبال البرز است كه از خراسان تا قفقاز كشيده شده است و در اين قسمت گيلان و آذربايجان را از هم جدا ميسازد و دامنه‌هاى آن تا شهر در حدود چهل كيلومتر فاصله دارد . كوه آتشفشان سبلان در مغرب اردبيل است و فاصلهء آن نيز تا شهر بالغ بر چهل كيلومتر مىباشد . بلندترين قلهء سبلان 4820 متر از سطح دريا ارتفاع دارد و از بالاى آن درياى خزر به خوبى ديده مىشود . اين كوه از شهر اردبيل مثل عقابى به نظر ميرسد
هامش
( 1 ) - گرينويچ محلى است در نزديكى شهر لندن كه جغرافىدانان براى تعيين طول جغرافيائى مناطق ، آنجا را مبدأ قرار ميدهند .
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 1 | بابا صفرى