تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — صفحة 291

مساهمون:

ص٢٩١
اگنجه نانى است كه در موقع خمير كردن سبزيهاى محلى را با پياز و روغن به اندازهء لازم سرخ كرده در داخل آن قرار مىدهند و مطابق نان معمولى مىپزند . انواع شيرهء انگور قوچان معروف است و علاوه بر مصرف اهالى به ساير شهرستانها نيز فرستاده مىشود ، در اين حوزه تعدادى كارخانهء ميوه خشك‌كنى داير است و كشمشهاى خشك شدهء قوچان ، طبق اصول فنى در جعبه‌هاى مخصوص بسته‌بندى شده و به آلمان ، شوروى و اروپاى شرقى صادر مىگردد .

صنايع دستى

در شهر قوچان صنعت پوستين‌دوزى و نمد مالى رونق خاص دارد ، گليم بافى و دوختن چاروق ( نوعى كفش ) ، ساغرى ، گيوه و كفش كمخت هنوز معمول و متداول است و زنان روستايى اين شهرستان غالبا قالى و قاليچه‌هاى كردى و به اصطلاح محلى ، « خرسك » مىبافند . گليم بافى ، جاجيم بافى ، عرقچين دوزى و بافتن جوراب ، دستكش پشمى و كيسه حمام از ديگر فعاليتهاى آنهاست . نوعى لباس مردانه از برك ( پشم نرم بز و گوسفند ) بافته مىشود كه در اصطلاح محلى « چوخه » نام دارد . پيراهن آلاجه ( آله‌جه دوزى ) و ملبوس زنانه كه بيشتر از كرباس و پارچه‌هاى رنگى تهيه مىگردد و چادر آبى و سفيد نخودى و شلوار قدك نيز به وسيلهء زنان روستايى بافته مىشود ، جوراب پشمى رنگين يوسف خانى ، جاجيم ، پابند ( پاى تاوه ) و كيسهء حمام « چرى » در نزد مردم قوچان معروف است ، در اينجا به بعضى از اين صنايع دستى به طرز اجمال اشاره مىكنيم :