[ 57 ] اشاره شهوديّه [ در مقام واحديّت ]
بدانكه اسماء الهيّه هزار و يك است ، و تمام آن معانى در مقام واحديّت الهيّه است ؛ و برخى از آن معانى از صفات جماليّه و برخى جلاليّه و برخى كماليّه است . و واجب الوجود مستجمع جميع كمالات وجوبيّه ، و اسم « اللّه » جامع جميع مراتب اسمائيّه است .
و اسماء اللّه از عوالم انوار است ، و انوار مقدّسه چهارده معصوم عليهم السّلام نور الانوار هستند كه نوّرت منهم الأنوار . و چون سالك تعلّقات را قطع نمايد به مقام شهود اسمائيّه فائز مىشود . و هريك از اسماء الهيّه را اسم اعظم مىداند و مظهريّت جامعه مىخواند .
از آن راهى كه اللّه اسم ذات است * ظهور جمله اسماء و صفات است
اگر آگه شوى بر سرّ اسما * ظهور حق شود بر تو هويدا
چه آيات خدا تأثير ذات است * همه اسما ز كشف آن صفات است
چه توحيد خدا در قرب نور است * مقام اهل دل چون كوه طور است
در آن سرّى كه بر آن شهود است * حقايق را در آن وصف ظهور است
نظر كن بر مقام جمع اسما * كه هر كونى بود در آن هويدا
به هر اسمى كه سالك رو نمايد * در آنجا سرّ اسماء را ستايد
چه سيرت رفت بر تعبير اسما * شناسى اسم اعظم را ز اسما
چه عارف گشت و اصل بر شريعت * شود آگه بر اسرار حقيقت
حقيقت از شريعت گشته پيدا * ظهورش بود از سير إلى اللّه