تا دامن وصالش دست كراست روزى * با كوته آستينان دستى دراز كرده
ز آن طرّه مشعبد گشته است مار موسى * و ز جاودان دو صد سحر با اهل راز كرده
از دود كفر زلفش صد چشم تيره گشته * و ز روى آتشينش جانها گداز كرده
جمجاه ناصر الدين چون مىرود به نخجير * عنقاى مغربى را بر دست باز كرده
استاد شعر و شعرا « سها » و مجموعه أدب « طرب » ، از معاشرين و مصاحبين حضرت جلال الدين على ، مير ابو الفضل عنقاء ( طالقانى ) بودند و نام كوچك استاد همائى ، جلال الدين متخلص به « سنا » هم كه كينهء آن عارف است مؤيد همين معناست « 1 » » .
25 - ( حكيم آقا ميرزا محمّد باقر مجلسى ( شريعت گيلانى ) )
« 2 » مرحوم مدرّس چهاردهى مىنويسد : « شادروان شريعت گيلانى كه نام اصلى آن جناب « آقا ميرزا محمّد باقر مجلسى » است از روحانيان پاكباز و به نام تهران بشمار مىرفت . روزگار آشفته 1299 خورشيدى ، از ترس ورود سربازان بيگانه به رشت ، همه مردم ، پريشان وار به تهران فرارى شدند . گويند شريعت گيلانى خانهاش را پناهگاه و آسايشگاه همشهريانش قرار داده . قضا را در آن زمان پولى به زحمت براى خريد خانه فراهم كرده بود و قرار داد خريد هم نوشته شده ، آن را فسخ نمود و براى گذران گيلانيان آواره به مصرف رسانيد و پيرو استاد خود « آقا محمّد رضا قمشهاى »
هامش
( 1 ) - تذكره طلعت ، ص 192 .
( 2 ) تاريخ حكما و عرفاء . . . ، ص 103 .