تعليقات دفتر دويم
( 76 ) « مطلع شمس » به آيهء 90 سورهء كهف :
حَتَّى إِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ عَلى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً :
« تا چون به محلّ طلوع خورشيد رسيد ، ديدش كه بر مردمى طلوع مىكند كه در برابرش پوششى بر ايشان ننهاديم » اشاره دارد .
( 77 ) فرّاش ، كنايه از قدرت حق تعالى است و به آيهء 48 سورهء ذاريات اشاره دارد كه مىفرمايد :
وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ :
« و زمين را گسترانيديم . پس چه نيكو گسترانيديم . »
( 78 ) خلاصهء داستان چنين است : يكى از صوفيان پس از سفرى طولانى به خانقاهى مىرسد و در آنجا بيتوته مىكند . نخست در محفل ذكر شركت مىكند . سپس وقتى سفرهء طعام گسترده مىشود ، به ياد مركب خويش مىافتد و از خادم آن خانقاه مىخواهد كه براى مركبش كاه و جو تهيّه كند . خادم از اين توصيه ناراحت مىشود و مىگويد : اين چه سفارش است ! من مدّتهاى مديدى است به اين كار اشتغال دارم و وظيفهء خودم را به خوبى مىدانم .