تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان مثنوى ( فارسى ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
چون شدى زيبا ، بدان زيبا رسى * كه رهاند روح را از بىكسى پرورش مر باغ جانها را نَمَش * زنده كرده مددهء غم را دمش نه همه ملك جهان دون دهد * صدهزاران ملك گوناگون دهد بر سر ملك جمالش داد حق * ملك تعبير بىدرس و سبق ملكتِ حسنش سوى زندان كشيد * ملكت علمش سوى كيوان كشيد شه غلام او شد از علم و هنر * ملك علم از ملك حسن استوده‌تر
پايان
عرفان مثنوى ( فارسى ) — صفحة 426 | الفيض الكاشاني / مهدى انصارى