خاص اوست و ما سوى را بدان حد و پايه به آن اسماء راه نيست ، چون المحيط ، العليم ، الصمد ، الحكيم و . . . تدبّر شود . در توضيح آن به ص 15 و 19 ط اول شرح قيصرى بر فصوص بنگريد .
5 . براى دريافت شرح اين حديث به شرح علامه قيصرى بر فصوص الحكم ط اول ص 309 و نيز تعليقات حضرت علامه آملى - روحى فداه - بر آغاز و انجام خواجه طوسى ط اول ص 111 رجوع فرمائيد .
6 . در تجلى و اقسام آن به شرح علامه قيصرى بر فصوص ط اول صفحات 383 ، تجلى علمى / 424 ، غيبى و شهودى / 386 ، الهى / 438 ، نورى و ظلمانى / 145 ، اجمالى و تفصيلى / 18 و 17 ، اسمائى / 34 ، ذاتى / 264 ، مطلق تجلى / 395 ، 426 ، 417 ، 320 ، 274 ، 275 ، 276 ، 35 ، 36 و 297 ، ظهورى و كلامى / 469 ، عدم نهايت تجلى / 464 رجوع فرمائيد .
7 . قرائت دو سورهء و الضحى و أ لم نشرح - انشراح - در وقت نوم و به گاه « توجه » باعث اصطياد مبشرات و تمثلات است . فاغتنم .
8 . ملائكه مهيمون در هيمان از جمال الهى - و بعض فرمودهاند از جلال سبحانى - هستند و گويا اين طايفه از ملائكهاند كه حق - سبحانه - در شأن آنها كه مأمور به سجود آدم نبودند به شيطان فرمود : ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدى استكبرت أم كنت من « العالين » ، كه ايشان از آدم و عالم بىخبراند . و ارباب معرفت نيز بدانگاه كه مشمول اين حديث نبوى مذكور در اوصاف الاشراف خواجه طوسى ( ره ) مىشوند كه : اذا بلغ الكلام مع اللّه فاسكتوا - أو فامسكوا - به هيمانى نائل مىشوند كه بدان تشبه به اين دسته از ملايكه پيدا مىكنند كه « ربّ زدنى فيك تحيّرا » .
رسائل دهدار ( فارسى ) — صفحة 102
مساهمون: محمد بن محمود دهدار شيرازى
ص١٠٢