تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 798

مساهمون:

ص٧٩٨

جواب او بالفاظ فصيحه و عبارات صحيحه « 1 »

يا أيّ هذا « 2 » المبتغى عليّا * إنّى أراك جاهلا غبيّا قد كنت عن لقائه غنيّا * هلمّ فادن هاهنا إليّا
غبىّ : گول . و هلمّ : شتاب كن . مىفرمايد : اى جوينده على را ، به درستى كه من مىبينم ترا نادان گول . به حقيقت بودى از ديدن او بىنياز . بيا ، پس نزديك شو اينجا به من . س :
اى آنكه بجان در طلب جنگ منى * اين نيست مگر علامت طبع دنى چون تيشه به‌پاىخود زدى صبرى كن * تا من ز سرت برون كنم كبر و منى

ارشاد بتفويض و توكّل بر خالق جزو و كلّ

و كم للّه من لطف خفىّ * يدقّ خفاه عن فهم الذّكىّ و كم يسر أتى من بعد عسر * و فرّج كربة القلب الشّجىّ و كم أمر تساء به صباحا * و تأتيك المسرّة بالعشىّ إذا ضاقت بك الأحوال يوما * فثق بالرّازق « 3 » الفرد العلىّ
دقّة « 4 » : باريك شدن ( از ثانى ) . و الذّكاء : حدّة الفؤاد . مىفرمايد : بسيار مر خدا راست « 5 » از لطف پنهان كه باريك است « 6 » پنهانى آن از فهم زيرك . و بسيار آسانى آيد از پس دشوارى ، و بازبرد اندوه دل اندوهناك . و بسيار كارى اندوهناك كرده شوى به آن در صباح و آيد ترا شادى « 7 » در شبانگاه . چون تنگ « 8 » شود به تو حالها روزى ، پس استوار باش به روزىدهندهء يگانهء بزرگوار . س :
هامش
( 1 ) .E: بالفاظ صحيحه و عبارات فصيحه . ( 2 ) .C: ايها . ( 3 ) .C: بالواحد . ( 4 ) .E: دق . ( 5 ) .C: خداى راست ،G: خدا را . ( 6 ) .E: - پنهان كه . . . ( 7 ) .C: شادكامى . ( 8 ) .Cاز اينجا ندارد .