تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 743

مساهمون:

ص٧٤٣
و از دست چپ من است قبيلهء وائل بسيار عطاها . ميان لشكر پيرامون من قبيلهء مضرست ، اصول قبايل عرب ، و رو كرده است قبيلهء همدان و بزرگترها . و قبيلهء ازد از پس مر ما راست ستونها ، و حضرت حقّ در ميان مردم ديرينهء هميشه است . س :
تا چند توان فكر و تأمّل كردن * وز دشمن شرع و دين « 1 » تحمّل كردن هرچند كه رفق و نرم‌خوئى خوبست * خوش نيست بهر سفله تنزّل كردن

اظهار ملال و اندوه تمام از قتل اعيان قبيلهء شبام

و صحت على شبام فلم تجبنى * يعزّ علىّ ما لقيت شبام
عزّة : سخت شدن ( از ثانى ) . مىفرمايد : و بانگ زدم بر قبيلهء شبام ، پس جواب نگفتند مرا . سخت است بر من آنچه ديد « 2 » قبيلهء شبام . س :
جمعى كه ندارند بدل كينهء من * هستند ز جان محبّ ديرينهء من گر رفت به‌پاى اين جماعت خارى * ديدم كه شكافت خنجرى سينهء من

مذمّت بعضى از قبايل عرب به رذالت و دنائت نسب

و أبعد من حلم و أقرب من خنا * و أخمد نيرانا و أخمل أنجما موالى أياد شرّ من وطئ الحصا * موالى قيس لا أنوف و لا فما فما سبقوا قوما بوتر و لا دم * و لا نقضوا وترا و لا أدركوا دما و لا قام منهم قائم فى جماعة * ليحمل ضيما أو ليدفع مغرما
الخنا : الفحش . و خمول : بىنام شدن . و مولى : هم‌عهد و آزادكرده . و اليد : النّعمة ، و الأيدى : جمعه ، و الأيادى : جمع الجمع . و حصاة : سنگريزه . و قيس : ابو قبيلة من مضر ،
هامش
( 1 ) .B: دل . ( 2 ) .E: ديدند .