رجز در شأن حارث بن صمّهء « 1 » انصارى و مدح او بكمال محبّت و وفادارى
لا همّ إنّ الحارث بن صمّه * كان وفيّا و بنا ذا ذمّه
أقبل فى مهامه مهمّه * فى ليلة ليلاء مدلهمّه
بين رماح و سيوف جمّه * يبغى رسول اللّه فيها ثمّه
لا بدّ من بليّة ملمّه
حارث از انصار بود و پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، در احد او را بكارى فرستاد « 2 » و دير بازمىآمد و مرتضى اين رجز فرمود ؛ و صمّه ( بكسر صاد ) : پدر او ؛ و واقدى گويد :
چهارده كس در غزاى احد نزد پيغمبر بماندند ، هفت از مهاجرين : ابو بكر و عبد الرّحمن و على و سعد و طلحه و زبير و ابو عبيده ، و هفت از انصار : خبّاب « 3 » بن منذر « 4 » و ابو دجانه و عاصم « 5 » بن ثابت و حارث بن صمّه و سهل ابن حنيف و اسيد « 6 » بن حضير و سعد بن معاذ « 7 » . و مهمه : بيابان دور . و ليلة ليلاء : أى شديدة الظّلمة . و ادلهمام « 8 » : سخت « 9 » تاريك شدن شب .
مىفرمايد : نيست هيچ غم . به درستى كه حارث پسر صمّه هست وفادار و بما خداوند عهدست . روآورد در بيابانهاى غمناككننده ، در شب تاريك سخت تاريك . در ميان نيزهها و شمشيرهاى بسيار مىجويد رسول خدا را دران شب آنجا . نيست هيچ چاره از بلاى فروآينده . س :
جمعى كه به راه حقّ مرا يارانند * بس « 10 » تجربه كرديم و « 11 » وفادارانند
روزى كه سفر كنند زين كهنه رباط * از غايت تجريد سبكبارانند
هامش
( 1 ) .A: ضمهء .
( 2 ) .C: فرستاده بود .
( 3 ) .EG: حباب .
( 4 ) .C: مندز ،E: مبذر .
( 5 ) .E: عاصمه .
( 6 ) .CE: اسد .
( 7 ) .C: معاد ،E: معافه .
( 8 ) .A: ادلهام .
( 9 ) .E: + و .
( 10 ) .E: پس .
( 11 ) .C: - و .