محبوب را دريابد و گويد : « 1 »
شعر « 2 »
مرا تير تو حيف آيد كه بر بيگانگان آيد * چو تيرى « 3 » مىزنى بارى بيا بر آشنايى زن
و « 4 » باوحشتترين « 5 » منازل در « 6 » طريق محبّت ، از آن است كه محبت مقتضى آرام دل و انس جان است به هرچه از محبوب رسد . و صبر مشعر و مشير به كراهيت « 7 » ضمير است از بلا و محنت . و منكرترين منازل در توحيد ، از آن است كه اگر به ملاحظهء توحيد افعال ، بلا و محنت را از حقّ بيند ، « 8 » كراهت و جزع ، بهغايت مستكره 249 و مستنكر 250 « 9 » است . و اگر از اين ملاحظه غافل است ، از مدارج توحيد بىبهره است « 10 » و بىنصيب . « 11 »
و هو على ثلاث « 12 » درجات :
و صبر بر سه درجه است :
الدرجة الأولى : الصبر عن « 13 » المعصية « 14 » - بمطالعة « 15 » الوعيد -
درجهء اول از صبر ، حبس نفس است از جرايم و معاصى به جهت مطالعهء وعيدى كه بر عصيان و مخالفت فرمان حضرت ديّان است .
إبقاء على الإيمان ،
از براى بقاى ايمان ؛ كه اگر وعيد را باور ندارد كفر بود ، و اگر باور دارد و دست از عصيان باز ندارد ، چون بر معاصى اصرار نمايد ، صغاير كبائر گردد ، و از تتابع و تراكم آن بيم كفر بود .
و حذرا من الجزاء .
هامش
( 1 ) . ج : - و گويد .
( 2 ) . ج : بيت .
( 3 ) . ج : تير .
( 4 ) . ع : + با .
( 5 ) . ع : به وحشت .
( 6 ) . ج : + مقام .
( 7 ) . ع : كراهت .
( 8 ) . ع : مىبيند .
( 9 ) . ج : مستنكره .
( 10 ) . ع : - است .
( 11 ) . ع : + است .
( 12 ) . ج : ثلاثة .
( 13 ) . ج : على .
( 14 ) . ج : المعصية .
( 15 ) . ج : لمطالعة .