معرّب سازند تا در حين خواندن روان توان خواند و مفهم كه اشتغال به تصحيح و تفتيش در مجلس ، مثمر زوال خشوع است و چون خشوع زائل شد ، انتفاع به موعظه دست نمىدهد .
دوم : چون خوانند ، به تانّى و تثبّت خوانند و مفهم و مبيّن و به صداى معنى بخش و به آواز بلند .
سوم : چون در اثناى خواندن چيزى عارض شود كه مانع باشد از استماع ، مثل آن كه كسى از حاضران را سعال يا عطاس عارض شود ، صبر كنند تا آن مانع منقضى شود تا هيچ از هيچكس فوت نشود .
چهارم : در ابتداى خواندن مكاتيب بگويند به جهر « بسم اللّه و الحمد للّه و الصّلاة و السّلام على محمد رسول اللّه و آله اجمعين » و چون تمام كنند بگويند « و الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على نبيه محمد و آله اجمعين » .
پنجم : در اثناى قرائت مكاتيب ، جماعت بايد كه به استماع مشغول باشند و سخن با يكديگر نكنند ؛ و اگر كسى را سخنى به خاطر افتد ، متعلّق به آنچه در مكاتيب مور است ، محلّ آن را ياد دارد تا چون از قرائت مكاتيب فراغ حاصل شود القا كنند ؛ و اللّه الموفّق .
بحول اللّه العلىّ و عناياته اين مجموعه مباركه تمام شد به دست و مواظبت اقل اميدواران به فضل مولاى خود ، كمينهء بندگان فقراى سلسلهء مباركهء ذهبيهء رضويهء مرتضويهء مهدويهء كبرويه على صاحبها آلاف الثناء و التحيه : « احمد المدعوّ به نايب الولاية من لسان مولاه : ابن المرحوم الحاج محمد كريم التّبريزى غفر اللّه له و لوالديه :
فى يوم الخميس تسع و عشرون شهر ذى حجة الحرام : سنة الف و ثلاثمائة و ثلاثين و سبع من الهجرة على هاجرها و آله السّلام و الصّلاة . » 1337
تاريخ نسخه كه اين مجموعه از روى آن نقل شده اين بود « قد تمّ هذا الكتاب الشّريف على يد اقلّ خلق اللّه و اضعف عباده عبد القادر الاردوبادى فى يوم الجمعة سابع شهر صفر سنة ستّ و عشر و الف . » 1016
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 735
مساهمون: عبد الله قطب بن محيى
ص٧٣٥