پاى مىبايد فشرد و خود را به دست مىبايد گرفت كه ايّام اين جهان متناهى است تا ديدند سر آمد ، ملغزيد و مترسيد و مردانه راه خداى سپريد كه اين عوايق و موانع امتحانات است تا قدر قوّت و ثبات سالك ظاهر شود و مستحق اجر عظيم گردد ، ( هان ) باز وقت باشيد و به خداى عزّ و جلّ نيكوگمان باشيد ؛ و السّلام عليكم .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 341 - [ سالك صادق اگر يك گام به ذوق رود . . . ]
من عبد اللّه ( قطب بن محيى ) الى ( وليّى فى اللّه الامير عماد الملّة و الدّين ) جعفر .
( امّا بعد ) اگر سالك راه جز به ذوق نرود در زمان بسيار راه اندك تواند رفت ، براى آنكه ذوق دايمى نيست و اكثرى نيست . سالك صادق اگر يك گام به ذوق رود ، هزار گام ديگر به حكم استقامت و ثبات و رجوليّت رود و از جمله عوايق كه سالك را پيش مىآيد ، آن باشد كه با خود انديشد كه اين همه مدّت سلوك كردى و هيچ گشادى نديدى ، پس جان به هرزه چه مىكنى ؟ و نزد اين خاطر در كار سست شود ، اين القاى شيطان است و انديشهء باطل است براى آنكه گشاد چون به تدريج باشد ، باز وقت آن نمىتوان افتاد ، چنانچه هيچ كودك از خود درنيابد كه قدّ مىكشد و اگر فرضا گشادى نباشد ، ممكن است كه به مدّتى مديد استعداد تمام شود ، بعد از آن به يكباره ثمرهء آن ظاهر گردد ، با آنكه سالك بايد كه سلوك را بر اخلاص بنا نهد ، نه بر اغراض . و اللّه الموفّق .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 342 - [ چون هبوط به ارض معلول به معصيت بود ، ارض محلّ عقوبت و سجن انسان تواند بود ]
( من عبد اللّه قطب بن محيى الى الاخوان التائبين هديهم اللّه تعالى سبيل السالكين )