تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 698

مساهمون:

ص٦٩٨
نعم الوكيل و السّلام على خليلى و رحمة اللّه . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 312 - [ پيكر محبّت در دل سالك منطوى است ]

من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير مجد الملّة و الدّين اسماعيل ( اما بعد ) . پيكر محبّت در دل سالك منطوى است ، و آن را در مرآت سلوك ديگر سالكان مشاهده تواند كرد ، پس شوق سالك به سالك شوق شخص است به مرآت كه روى خود را در آن بيند ، اكنون تامّل كنيد كه محبت شخص با خود و شوق او به وصول به خود چه مقدار تواند بود ، محبت او با سالكان و شوق او به ديدار ايشان همان مقدار تواند بود بلكه همان تواند بود
وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
« 1 » كه شوق اين برادر به ديدار برادران الهى « اقبل الله تعالى عليهم بوجهه الكريم » متجاوز از آن است كه هر بيان آن را گنجاند و ايضا كفى باللّه شهيدا كه اين فقير را در جهان هيچ آرزويى نمانده جز تمسّك به امرى كه مسهّل سلوك سبيل اللّه تواند بود ، از صحبت سالكين و مرافقت جماعتى كه رابطهء اجتماع با ايشان نباشد جز شركت در طلب راه حق . خداوندا اسباب اين اجتماع را صورت انتظام بخش و موانع آن را كسوت ارتفاع‌پوشان ، خداوندا زمام اين مرام در قبضه ما نه و جماعتى كه در ابطال اين اجتماع مىكوشند ، كيد ايشان را در تضليل گردان ، خداوندا بر اخوان ما منت نه به تأليف قلوب و قلّت نزاع . انّك ولىّ الجود و الاحسان . * * *
هامش
( 1 ) . سوره نساء ، آيه 79 « و گواه بودن خداوند بس است » .