خداى روز حق است كه امر پاك از التباس و اختلاط آن روز ظاهر گردد ، و هركس كه امروز آن روزى نشده و خدايى نگشته و غايب را به كمند فكرت حاضر نگردانيده و حاضر را به جاروب عبرت غايب نساخته ، آن روز از گرفتاران خواهد بود .
آن برادر بايد كه بر راهوار ذكر سوار شده ، پيوسته به قطع مراحل عالم زور مشغول باشد و خود را به شهرستان دل كه عالم نور است رساند و لباس التباس از سر بركنده ، فرد شود مر فرد ( را ) و به هر شغل كه مشغول است براى اتمام حكمت به مقتضى رويّه مشغول باشد و رنگ اشغال نگيرد و نصيب وى از مشاهدهء بىادبان و گستاخان و بىخردان و ستمكاران و بىدينان چون با ايشان ملاقات به حسب ضرورت دست دهد ، بايد كه عبرت و تذكره باشد ، چنانچه لقمان عليه السلام فرمود : ادب از بىادبان آموختم كه آنچه ايشان كردندى بدى آن دريافتم ، پس من خود نكردم . و نبايد كه و العياذ باللّه رنگ ايشان گيرد ، پيوسته ذكر عالم اعلى بر خود حاضر كند تا به بركت حضور شاكلهء ذكر خانهء سينه روشن باشد و دلش اميدوار و به قوّهء ربانى قوى .
و زينهار كه ضعف و بددلى به خود راه ندهد و خداى را حاضر داند و خداى را ولىّ و ناصر متّقين شناسد و بداند كه متقيان چون از اين دنيا بروند و به جوار ( رحمت ) خداى پيوندند ، ايشان را ملكوتى عظيم باشد ، و اين محنت و غصه و ناكامى كه حالى واقع است بر ايشان نماند ، و فاجران كه خداى عزّ و جلّ در دنيا ايشان را كامرانى و حكومت داده از آن است كه مىداند كه در آن جهان از اين باب ايشان را نصيبى نخواهد بود ، به متقضى
كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ
. « 1 »
چند روزكى ذوق الطاف خويش به ايشان چشانيده ، بر حال ايشان رشك نبايد برد و آنچه ايشان دارند خردريزهء خوان مؤمن است ، اگر مؤمنان امروز گدايى كنند ، فردا پادشاهى خواهند كرد ، پادشاهى پادشاهان امروز است و پادشاهى فقرا فردا ، به
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 20 « هر دو [ دسته ] اينان و آنان را از عطاى پروردگارت مدد مىبخشيم » .