اى حبيبم ! طيّب اللّه فاك ، خداى عزّ و جلّ مىفرمايد
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ
« 1 » يعنى اگر در زمينى شما را نگذارند كه عبادت كنيد ، نقل به زمينى ديگر كنيد ؛ و چون احتراز مردمان از غربت ، معلّل به چند سبب است : يكى آن كه خوف منيّت آنجا بيشتر دارند ، ديگر آنكه مساكن طيّبه و بيوت مرتفعهء مرتفقهء آنجا كمتر مىيابند و ديگر آنكه اسباب معيشت را آنجا منتظم نمىيابند ، مىفرمايد
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
« 2 » يعنى در موت فرقى ميان غريب و بومى نيست ، همه خواهند مرد و به خدا باز خواهند گشت .
ديگر مىفرمايد
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
. « 3 » يعنى اگر بيوت مرتفعه از شما فوت شود و مساكن طيّبه ، خداى عزّ و جلّ عوض آن در بهشت شما را غرفهها دهد كه در آن جاويد باشيد ، چون صبر كنيد بر مفارقت وطن و توكل بر خدا كنيد به جاى اسباب كه به آن الف گرفتهايد ، بعد از آن مىفرمايد
وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
« 4 » يعنى روزى ده خداى است ، نه شهر و ده ، هرجا كه باشيد روزى شما راست خواهد داشت . اى حبيبم ! بعد از اين آيات بيّنات ما را چه انديشه است از مفارقت جهرم و فارس :
نه ( كه ) بيرون فارس منزل نيست * ( مصر و شام است و بصره و بغداد )
هامش
( 1 ) . سوره عنكبوت ، آيه 56 « اى بندگان من كه ايمان آوردهايد زمين من فراخ است تنها مرا بپرستيد » .
( 2 ) . سوره عنكبوت ، آيه 57 « هر نفسى چشنده مرگ است آنگاه به سوى ما بازگردانيده خواهيد شد » .
( 3 ) . سوره عنكبوت ، آيههاى 58 و 59 « و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، قطعا آنان را در غرفههايى از بهشت جاى مىدهيم كه از زير آنها جويها روان است ، جاودان در آنجا خواهند بود ، چه نيكوست پاداش عملكنندگان . همان كسانى كه شكيبايى ورزيده و بر پروردگارشان توكل نمودهاند » .
( 4 ) . سوره عنكبوت ، آيه 60 « و چه بسيار جاندارانى كه نمىتوانند متحمل روزى خود شوند ، خداست كه آنها و شما را روزى مىدهد و اوست شنواى دانا » .