تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 665

مساهمون:

ص٦٦٥
كه ايشان تيشه بر پاى خود مىزنند و خبر ندارند ! ايشان را همين بس كه بر خلاف حق‌اند ، از اين بدتر چه باشد ؟ مگر اين كم است در سوء حال ايشان كه حاجت به چيزى ديگر مىدانى ؟ اين بس است و زياده از بس . اى برادر ! اگر خداى خواهد كه جماعتى به مكابره حق مشغول شوند تا استحقاق مقت ايشان را ثابت ( شود ) و حجت خداى بر ايشان درست گردد ، چگونه توان كه ايشان اين كار را نكنند ، اى برادر ! هيچ‌كس از سالكان بوده كه وى را اعدا و مخالفان نبوده ؟ بل پيغمبران ! قال اللّه تعالى :
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ
« 1 » اى برادر ! حاليا چاره جز صبر نيست .
جاهلان غالب شدستند و ز بيم * عاقلان سرها كشيده در گليم
صبر كن
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
« 2 » اين راه به حكمت رو ، نه به غلظت تا در غلط نيفتى و اللّه ولىّ العصمة و السّداد .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
« 3 » . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 285 - [ هجرت براى عبوديت ]

من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير شمس الملّة و الدّين ابى سعيد . تمنى كرده بودند كه از قطر جهرم نقل به جاى ديگر شدى ، ازبس‌كه مردمان در پى سالكان كرده‌اند ، و آزار ايشان مىجويند و اوقات ايشان را پريشان مىدارند .
هامش
( 1 ) . سوره فرقان ، آيه 31 « و اين‌گونه براى هر پيامبرى دشمنى از گناهكاران قرار داديم » . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 153 « بدون شك خدا با شكيبايان است » . ( 3 ) . سوره توبه ، آيه 129 « پس اگر روى برتافتند بگو خدا مرا بس است ، هيچ معبودى جز او نيست بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است » .