مىكنند تا شكاف ميان كودك ، پدر و مادر را تا آنجا كه ممكن است بيشتر كنند .
نشانههاى بنيادينى كه يك مادر مسلمان بايد در امور مربوط به پرورش بدان پايبندى ژرف داشته باشد كدام است ؟
نخست : اينكه مادر بايد پيش از هر چيز سطح فرهنگى خود را بالا ببرد ، زيرا تا زمانى كه مادر با آموزشها و ارزشهاى دينى آشنا نباشد ، از آموزش و تربيت فرزندان ناتوان خواهد بود ، چون كسى كه خود چيزى را ندارد نمىتواند آن را به ديگران بدهد . براى اين منظور مىتوان مراكز علمى تخصّصى ايجاد كرد كه نقش بزرگى در اجراى اين وظيفه دارند و مادرانى كه نمىتوانند دراين مراكز حاضر شوند ، مىتوانند از طريق نوار در منزل با علوم دينى و پرورشى آشنايى پيدا كنند .
دوّم : اينكه حضور كودكان همراه پدران و مادران در مجالس دينى و علمى ، اثر بزرگى در ساخت شخصيّت كودك و نفوذ سخن خير در ذهن او دارد ، تا ذخيره پربارى باشد براى كه در آينده بر رفتار و اعتقادات او باز بتابد .
به ياد دارم كه جدّ مرحوم من آية اللَّه العظمى سيّد مهدى شيرازى كه در زمان خود از مراجع بزرگ دينى بود ، براى من نقل كرد كه مادرش براى نماز شب برمىخاست و او را كنار سجاده نماز مىنشاند ، كه نماز مادر را ببيند ، تا اينكهاو با اين منظره مقدّس خو گرفت و تا پايان عمر شريف خود ، نماز شب را ادامه داد ، تا حدّى كه توان ترك آن را نداشت . و اين يعنى اينكه شرط پرورش و جهت دهى ، اين نيست كه فقط با گفتار باشد ، بلكه رفتار پدر و مادر اثر بزرگى در تثبيت خواستها ، باورها و رفتار انسان دارد ، اين همان خط دوم تربيت است كه بايد پدران و مادران بدان ملتزم باشند .
آزادى و مسؤوليت زن (فارسى) — صفحة 82
مساهمون: آژير
ص٨٢