اين موضوع را اقتضا مىكرده . زن بايد با شيوه هايى كه با او مناسبت دارد در جهاد شركت كند ، چنانچه موضعهاى فاطمهء زهرا ( سلام اللَّه عليها ) و زينب كبرى عليها السلام شاهد اين مدّعاست .
همچنين بر ما لازم است كه نقش زنان را از بين نبريم و از زنان نخواهيم كه به اداره امور منزل بسنده كنند تا مرد به تنهايى رنج زندگى را بر دوش بكشد .
متأسّفانه اين فكر با راحتطلبى زنان ما نيز هماهنگ و با فرهنگ شايع توجيه گرانه محافل زنانه مناسب در آمده است . . . و آنان خود را از مسؤوليّت امر به معروف و نهى از منكر و انجام واجبات ديگر كنار كشيدهاند . . . و در خانه نشستهاند و منتظر روزى خود هستند كه به طور واسع و گوارا بدانان برسد .
درست است كه در گذشته تكاليف خانه بيشتر و بزرگتر از وظايف بيرون خانه بود ، ولى زن امروز تمام ابزار آسايش و راحتى را دارد ودستگاههاى جديد با سرعت بسيار زياد و كمترين تلاش ممكن او را در كارهاى خانه يارى مىكنند ، آيا ديگر بهانهاى مىماند ؟
نقش زن در كجا مجسّم مىشود ؟
بنابراين سزاوار است كه زن دراين حالتها ، يك نقش از نقشهايى را كه در عمليات اصلاح اجتماعى سود بخش است ، ايفا كند . ولى ما - متأسّفانه - به اين مسأله اهمّيت نمىدهيم ، در حالى كه از مهمترين مسائل پرورشى و اجتماعى است . زن مىتواند بسيارى از درسهاى تربيت سالم را به فرزندانش بياموزد ، امّا زنى كه جز به غيبت ، سخنچينى ، تهمت زدن