تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآت الافراد ( فارسى ) — صفحة 348

مساهمون:

ص٣٤٨
( 1051 ) از آن : لذا ، ازاين‌روى . ( 1052 ) قرآن : القدر ، 1 . ( 1053 ) قرآن : القدر ، 2 . ( 1054 ) قرآن : القدر ، 5 . ( 1055 ) تحقيق : بتحقيق ، تحقيقا ، بيقين . ر . ك . تعليق ( 988 ) . ( 1056 ) اوتاد ( جمع وتد ) : پيشوايان طريقت ، چهار نفرى كه در چهار جهت دنيا هستند و به منزلهء چهار ركن عالمند و به واسطهء اين چهار نفر است كه خداوند جهات را محفوظ مىدارد و آن را اوتاد نامند . و هرگاه كه يكى از آنها فوت كند نائبى به جاى او نشيند و آنها چهار ركن عالم معموره‌اند و ازين جهت اوتاد گويند . ر . ك . فرهنگ لغات عرفانى . ( 1057 ) باژگونه : واژگونه ، وارونه . نعل باژگونه بر مركب بستن : نعل بازگونه يا وارونه زدن : كارى را طورى انجام دادن كه ديگران متوجه نشوند . توضيح اينكه مرسوم بود كه دزد در موقعى كه مىخواست كسى نفهمد از كدام جا رفته نعل وارونه به اسب خود مىزد تا نشان پاهاى اسب به عكس راهى كه رفته ، بر خاك نقش بندد . جنگيان نيز در مقام خدعهء جنگى چنين مىكرده‌اند . ( فرهنگ معين ، زير واژهء نعل ) ( 1058 ) راست‌روان : آنان كه سالك صراط مستقيم‌اند . ( 1059 ) از لحاظ شريعت صحيح به نظر نمىرسد . ظاهرا از مواجيد و ظرائف ذوقى صوفيه بايد باشد . ( 1060 ) تدارك : جبران ، تلافى كردن ، خط و اشتباهى را دريافتن و اصلاح كردن . ( فرهنگ معين ) ( 1061 ) قرآن : الاسرى ، بخشى از آيهء 31 . ( 1062 ) كشف الارواح : يا يوسف و زليخا يكى ديگر از تأليفات پيرجمالى است كه در تفسير سورهء يوسف مىباشد . اين كتاب در نسخهء اصل و نسخهء مركز فرهنگ اسلامى در شيراز موجود مىباشد . ( 1063 ) شوخ : شاهد شوخ و شنگ . ( فرهنگ معين ) ( 1064 ) قرآن : سباء ، بخشى از آيهء 26 . ( 1065 ) لامكان : كسى يا چيزى كه در عالم ناسوت جا و مكانى نداشته باشد . ( 1066 ) رضا : عبارت از رفع كراهت و تحمل مرارت احكام قضا و قدر است و مقام رضا بعد از مقام توكل است . رضا رفع اختيارست . رضا شادى دل است به تلخى قضا . رضا آنست كه احكام خدا را به شادى استقبال كند و آنچه را او خواهد خير داند . مقام رضا نهايت مقامات سالكان است . رضا بر دو گونه است : يكى رضاى خداوند از بنده و ديگر رضاى بنده از خداوند كه حقيقت رضايت خداوند ارادت و ثواب و نعمت و كرامت باشد و حقيقت رضاى بنده اقامت بر فرمان وى و گردن نهادن احكام وى ، پس رضايت خدا مقدم است بر رضاى بنده كه تا توفيق وى نباشد بنده احكام وى را گردن ننهد و بر مراد اقامت نكند . ر . ك . فرهنگ لغات عرفانى . ( 1067 ) قرآن : الفجر ، 27 . ( 1068 ) قرآن : الفجر ، 28 .
مرآت الافراد ( فارسى ) — صفحة 348 | پير جمال الدين محمد اردستانى / حسين انيسى پور