بيت :
گر جمله توئى پس اين جهان چيست * ور هيچ نيم پس اين فغان چيست
هم جمله توئى و هم همه تو * آن چيز كه غير تست آن چيست
و وجهى كه قبلهء حاجات است در شرع ، مجمل اين وجوه و مجمع اوست و اين وجوه كثيره تفصيل آن وجه خاص ؛ پس مغايرت به حسب جمع و تفصيل نه از روى حقيقت است . بيت :
اى يافته از تو هركسى بوى دگر * هركس به تو مىروند از سوى دگر
از روى ظهور گرچه ما بسياريم * هستيم يكى ما همه از روى دگر
و لزوم بر طريقت ادراك اين معنى و معرفت حقيقت آن دست نمىدهد مگر ادباء را از عباد اللّه ، و امناء را بر اسرار حضرت إله كه ايشان را نمىشناسند حقّ المعرفة مگر حقّ سبحانه ، و عارفان كامل و اولياى مكمّل . و ما ترا نصيحت كرديم كه در ثبوت بلوى بث « 1 » شكوى جز به درگاه حق نكنى . پس عمل به مقتضاى نصيحت بهجاى آر و دفع بلا در رفع اذى از حق سبحانه و تعالى طلب ( مىطلب - خ ) نه از غير او ؛ و از سر ذوق در مخاطبهء او بگو :
اى آنكه هميشه در دل و جان منى * بل جان منى و سرّ پنهان منى
در حالت صحتم توئى قوّت تن * در حالت درد و رنج درمان منى
هامش
( 1 ) - در نسخهاى بهطور واضح « ثبوت بلوى » است ، و در نسخهاى « هبوب بلوى » است . و در نسخهاى « نيوب بلوى » است . و در نسخهاى « ؟ ؟ ؟ وب » بدون نقطه است . و در نسخهاى بجاى « بثّ » ، « پيشه » آمده است كه بدون دغدغه تحريف « بثّ » است كه در سوره يوسف قرآن كريم از زبان حضرت يعقوب عليه السلام حكايت شده است :إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِو عبارت قيصرى بدين صورت است : « و قد نصحناك في أن لا تسأل في البلوى و الضرّاء إلا من اللّه فاعمل بمقتضاه و من الحق سبحانه فاسئل لا من غيره و سواه ، و اللّه الموفق » .