چو خويشم « 1 » مغربى آن روزه ورخاست * كوا اويان دمى وى خويشه بنشست
Ce xejam magrebi an roj - e var - xast
Ka va oyan dam - e va - xesa bensast
مغربى من خود آن روز برخاستم * كه دمى با خدا بىخود نشستم
دل بچهنام آذر سو تمى ناد * چشم يان اج دو گيتى دو تمى ناد
1
-
لاوه « 2 » چهنام يربيباره ببرد * بر چه و سالهااند و تمى ناد
Dil becahnam - e adar sutam - e nad
Cas - am yan , aj do getti duta - me nad
La ve cahnam yar byba ra - bebord
Bar ( an ) ceve salha andotami nad
دل را به آتش عشق سوختم اى ناد * چشم جانم را از دو گيتى دوختم اى ناد
سيل عشقت بهيكباره ببرد * هرچه را كه در سالها اندوخته بودم اى ناد
ار به دريا رسم دريا ته وينم * ور به صحرا رسم صحرا ته وينم
2
-
به جز ته هيچ كيجى « 3 » نى به گيتى * اژ آن هر يا رسم هر يا ته وينم « 4 »
Ayar bedarya rasam darya te venam
Va - yar besahra rasam sahra te venam
Be joz te hece Kug - e ne be getti
Ajan har ya rasam har ya te venam
هامش
( 1 ) -maseX( اديب و تفضلى ) در معنى نيز خويشم است .
( 2 ) - در نسخه سپهسالار لاوه با را درآمدهamhac eraL( سيلاب عشقت )
( 3 ) - در نسخه لندن كيجى در بعضى نسخ كنجى است و با توجه به عقيده وحدت وجود مغربى . كيجى درست است
( 4 ) - بابا طاهر عريان داردبه صحرا بنگرم صحرا ته وينم * به دريا بنگرم دريا ته وينمبهر جا بنگرم كوه و در و دشت * نشان از قامت رعنا ته وينم