خور او ز ردى شيرين « 1 » بكوش و هير « 2 » * داماند اتمى اج راى نجير « 2 »
7
-
ناگهان هاكتم به دام چويان * دام و نجير و هيرم بشود اج وير
Xor o zardi - suran be kos vihir
Ka dam andatami aj ray i naajir
Nagahan hakatom bedam c - oyan
( u ) dam u naajir - hir ambesod aj vir
خورشيد به هنگام زردى شدن به كوه مىرفت * هنگامى كه براى نخجير دام انداختم
به ناگاه فروافتادم به دام معشوق * و دام و نخجيرم دشتم از ياد رفت
هرچه اويان واته ديله بشنير * ديله واته چو اويان نشر اژوير « 3 »
8
-
نبر گيتى كه ديلم نويوان بر * نويوانى متا گيتى برو پير
Har ( an ) - c oyan vata dila be snir
Dila vator oyan ne sur aj vir
ne bor geti ka dilam no - yuvan bor
( ku ) no - yuvan mata geti buru pir
هر آنچه معشوق گفت دل بشنود * دل را سخن معشوق از ياد نشد
گيتى نبود دلم نوجوان بود * زيرا دلم نوجوان آمده ، آنگاه گيتى او را به پير مىبرد « 4 »
هامش
( 1 ) - در نسخه اديب شوى
( 2 ) - مرا خورشيد در كوشن و دشت آيه زردى مىرفت ( اديب طوسى )
( 3 ) - احتمالاribاز صورت قديمترdibباشيد است و كلمه قبل از آن ( نبو ) شايد به جاى تبو و صورت محلى تباه باشد ( دكتر تفضلى )
( 4 ) - هنوز گيتى بوجود نيامده بود كه دل من نوجوان شد ، نوجوانى كه گيتى پير بر او آمد ( آقاى اديب طوسى )