در ميان خانقاهيان متداول ساخت . ر ك . اعلام فرهنگ معين .
ابو سليمان دارايى
. ابو سليمان عبد الرحمن بن احمد بن عطية عنسى دارايى ، با دارانى ، منسوب به داريا از قراى قوطهء دمشق ، ملقب به « ريحانة الشام » . از عارفان و پارسايان برجستهء شام . استاد احمد بن ابو الحوارى است . سخنانش در بسيارى از كتب صوفيه آمده سال وفاتش 215 است . ر ك . طبقات الصوفيهء سلمى ، ص 75 . تاريخ بغداد ، ج 10 ، ص 250 . حلية الاولياء ، ج 9 ، ص 254 . كشف المحجوب ، ص 139 .
ترجمهء رسالهء قشيريه ، ص 41 . وفيات الاعيان ، ج 2 ، ص 313 . سلطان العشاق ، ص 394 .
شيخ ابو عبد اللّه محمد خفيف
. ابو عبد اللّه محمد بن اسفلشار يا اسكفشاد الضبّى ، معروف به « شيخ كبير » و « ابن خفيف شيرازى » . مادر وى نيشابورى بود .
شيخ الاسلام ديار خويش گرديد . 110 سال عمر كرد و در 370 وفات يافت . ر ك .
مزارات شيراز ، ص 31 . هزار مزار ، ص 79 . نفحات الانس ، ص 235 .
ابو على دقّاق
. حسن بن محمد بن دقّاق نيشابورى ، صوفى نامآور . چنانكه صاحب تذكرة الأولياء آورده امام و شيخ عهد بود و در احاديث و تفسير و بيان و تقرير وعظ ، شأنى عظيم داشت . در ذىقعده 405 در نيشابور درگذشت .
شيخ ابو عمر اصطخرى
. ابو عمر يا عمرو اصطخرى ، از زاهدان صاحب كرامت قرن سوم . با سهل بن عبد اللّه تسترى ، از مشايخ نامور صوفيه در قرن سوم ، ديدار كرد .
ر ك . هزار مزار ، ص 62 . نفحات الانس ، ص 241 .
شيخ ابو نجيب سهروردى
. ضياء الدين عبد القاهر بن عبد اللّه ، عارف معروف قرن ششم ( 490 - 563 ) . از مريدان احمد غزالى . مصنفات بسيار به دو نسبت دادهاند . ر ك .
تاريخ ابن خلكان ، ج 1 ، ص 324 . لغتنامهء دهخدا . اعلام فرهنگ معين .
ابو هريره
. عبد الرحمن بن صخر ازدى . صحابى . در غزوهء خيبر مسلمان شد و در همان غزوه حضور يافت . به هيچ نمىپرداخت و دائم ملازم خدمت حضرت رسول ( ص ) بود . پيامبر وى را گفت : يا ابو هريره . احاديث بسيار از وى روايت شده است .
در خلافت عمر ولايت بحرين داشت . به روزگار عثمان قضاى مكه به دو محول شد و به زمان معاويه چندى حكومت مدينه داشت . براى خوشامد معاويه احاديث